غضب‌آلود

کلمه "غضب‌آلود" به معنای دارای خشم و غضب است و در زبان فارسی به عنوان یک صفت به کار می‌رود. برای استفاده صحیح از این کلمه، برخی از قواعد و نکات نگارشی را می‌توان در نظر گرفت:

1. جداسازی اجزا: "غضب" یک اسم و "آلود" یک پسوند است که به معنای «دارای» یا «پر از» است. در نوشتن این کلمه، به صورت جداگانه «غضب» و «آلود» نوشته نمی‌شود و به یکدیگر متصل می‌شوند.

2. استفاده در جملات: می‌توان از کلمه "غضب‌آلود" در توصیف حالت‌های مختلف استفاده کرد. به عنوان مثال:

   • چهره‌اش غضب‌آلود بود.
   • صدای او غضب‌آلود به گوش می‌رسید.

3. نگارش صحیح: برای نگارش صحیح این کلمه، باید توجه کرد که از فاصله‌گذاری یا استفاده از علامت‌ها در میان اجزا پرهیز شود. کلمه باید به صورت "غضب‌آلود" نوشته شود.

4. جایگاه در جمله: این کلمه می‌تواند به عنوان صفت در جملات استفاده شود و معمولاً قبل از اسم می‌آید، مثل:

   • مرد غضب‌آلود به آرامش دست نیافت.
5. هم‌نشینی با کلمات دیگر: "غضب‌آلود" می‌تواند با دیگر صفات یا قیدها ترکیب شود، اما باید دقت شود که ترکیب‌ها دارای معنا و مفهوم مناسب باشند.

با رعایت این نکات و قواعد، می‌توان به صورت درست از کلمه "غضب‌آلود" در نوشتن و گفتار استفاده کرد.

1. چهره‌اش در هنگام بیان این خبر، غضب‌آلود شد و هیچ‌کس جرات نکرد راجع به آن سوالی بپرسد.
2. در آن لحظه که به او خیانت کردند، نگاهش به شدت غضب‌آلود و پر از تنفر بود.
3. صدای غضب‌آلود پدر هنگام بروز بی‌نظمی در خانه همه را به سکوت واداشت.