بیفروغ
licenseمعنی کلمه بیفروغ
معنی واژه بیفروغ
اطلاعات بیشتر واژه
کلمه "بیفروغ" شامل دو بخش است: "بی" و "فروغ". در اینجا به برخی از قواعد و نکات نگارشی مربوط به این کلمه اشاره میکنیم:
-
نحوه نوشتن: "بیفروغ" به صورت پیوسته و با خط تیره نوشته میشود. "بی" که به معنای "بدون" است، باید با "فروغ" که به معنای "نور" و "درخشش" میباشد، متصل شود.
-
معنی: "بیفروغ" به معنای "بدون نور" یا "بدون درخشش" است. این واژه میتواند به صورت مجازی نیز به کار برود، مانند توصیف افرادی که ویژگیهای خاصی (نظیر روشنایی و شادی) را ندارند.
-
قواعد صرف و نحو: "بیفروغ" یک صفت است و میتواند به عنوان توصیفکننده برای اسمها به کار رود. به عنوان مثال: "این روزها ، زندگیاش بیفروغ شده است."
-
جایگاه در جمله: این واژه معمولاً در جایگاه توصیفکننده (قبل از اسم) و یا به عنوان مفعول (در جملاتی که به وضعیت یا حالت اشاره دارند) به کار میرود.
- استفاده در ادبیات: "بیفروغ" به طور گستردهای در شعر و نثر فارسی استفاده میشود و میتواند احساساتی نظیر ناامیدی یا فقدان شادابی را منتقل کند.
با رعایت این نکات میتوان به درستی از کلمه "بیفروغ" در نوشتار و گفتار خود استفاده کرد.
- چشمان او در برابر نور خورشید بیفروغ و خسته به نظر میرسیدند.
- زندگیاش به دلیل تنهایی و ناامیدی بیفروغ شده بود و نمیتوانست رنگ و بویی پیدا کند.
- در شبهای بدون ماه، آسمان بیفروغ و تاریک تنها با ستارههای دوردست روشن میشد.