دژآلود

کلمه "دژآلود" ترکیبی از دو جزء "دژ" و "آلود" است. برای نگارش و استفاده صحیح از این کلمه، به چند نکتهٔ قواعدی و نگارشی توجه کنید:

1. معنی: دژآلود به معنای دژی است که به طرز خاصی آغشته یا حاوی آلودگی یا غم و اندوه است. این کلمه ممکن است در شعر یا نثر به کار رود.

2. جدا یا چسبیده: در نوشتار فارسی، کلمه "دژآلود" به صورت چسبیده نوشته می‌شود، زیرا یک واژهٔ مرکب است که از دو جزء تشکیل شده است.

3. نحوهٔ تلفظ: تلفظ کلمه به صورت "dezh-ālood" است. در این حالت، تاکید بر بخش اول (دژ) بیشتر است.

4. مناسبت استفاده: این کلمه ممکن است در ادبیات، شعر، یا توصیف‌های شاعرانه به کار رود و به صورت خاصی به معانی دشوار و شدید اشاره داشته باشد.

5. قاعدهٔ صرف و نحو: همانند سایر صفات، "دژآلود" را می‌توان قبل از اسم یا به عنوان صفت استفاده کرد:
   • مثال: "دژآلود این دشت" یا "این سرزمین دژآلود است".

با رعایت این نکات، می‌توانید کلمه "دژآلود" را به درستی در متون فارسی به کار ببرید.

1. در دل جنگل، دژآلودی به نام قلعه جادوگران وجود داشت که همگان از آن ترس داشتند.
2. نوار باریک زمینی که به دژآلود منتهی می‌شد، همیشه پر از رازها و داستان‌های نانوشته بود.
3. در شب‌های تاریک، سایه‌های دژآلود بر روی کوه‌ها می‌افتاد و ترسی عمیق در دل مردم ایجاد می‌کرد.