معلل

کلمه "معلل" به معنای "علت‌دار" یا "با علت" در زبان فارسی استفاده می‌شود. این کلمه معمولاً به عنوان صفت و در متون ادبی و علمی به کار می‌رود. در اینجا به برخی از قواعد نگارشی و فارسی مرتبط با کلمه "معلل" اشاره می‌کنم:

1. نوشتار صحیح: کلمه باید به صورت صحیح و با املای درست نوشته شود: "معلل".

2. نقش گرامری: "معلل" به عنوان صفت می‌تواند به اسم‌هایی چون "بحث"، "سوال" یا "پدیده" نسبت داده شود. مثلاً: "بحث معلل" یا "پرسش معلل".

3. جنس و شمار: این کلمه در فارسی به صورت مذکر و جمع به کار می‌رود. به عنوان مثال، می‌توان "معللان" را به عنوان جمع آن استفاده کرد.

4. استفاده در جملات: می‌توان "معلل" را در جملات به گونه‌ای به کار برد که مفهوم علت و معلول را نشان دهد. مثلاً: "علت معلل این پدیده را بررسی کردیم."

5. تناسب با کلمات دیگر: در استفاده از "معلل"، توجه به تناسب آن با کلمات دیگر در جمله اهمیت دارد. به عنوان مثال، "بحث معلل" نسبت به "موضوعات بی‌علت" کاربرد بهتری دارد.

این نکات می‌توانند به شما در استفاده صحیح و مؤثر از کلمه "معلل" کمک کنند.

1. او به دلایلی معلل از حضور در جلسه معذور بود و نتوانست شرکت کند.
2. پزشک پس از معاینه، بیماری او را معلل به ضعف سیستم ایمنی تشخیص داد.
3. در این تحقیق، دلایل معلل تاثیر تغییرات آب و هوا بر کشاورزی بررسی شده است.