مَثَل دین

الإمام الصادق علیه السلام

قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ:... يا بُنَيَّ، سَيِّدُ أخلاقِ الحِكمَةِ دينُ اللّه ِ تَعالی، ومَثَلُ الدّينِ كَمَثَلِ الشَّجَرَةِ الثّابِتَةِ، فَالإِيمانُ بِاللّه ِ ماؤُها، وَالصَّلاةُ عُروقُها، وَالزَّكاةُ جِذعُها، وَالتَّآخي فِي اللّه ِ شُعَبُها، وَالأَخلاقُ الحَسَنَةُ وَرَقُها، وَالخُروجُ عَن مَعاصِي اللّه ِ ثَمَرُها، ولا تَكمُلُ الشَّجَرَةُ إلاّ بِثَمَرَةٍ طَيِّبَةٍ، كَذلِكَ الدّينُ لا يَكمُلُ إلاّ بِالخُروجِ عَنِ المَحارِمِ.

لقمان به پسرش گفت:... «ای پسرم! سرور اخلاق حكیمانه، دین خدای متعال است. مَثَل دین، همانند درخت استوار است؛ ایمان به خدا آب آن است و نماز، ریشه های آن و زكات، تنه آن و برادری در راه خدا، شاخه های آن و اخلاق نیك، برگ های آن و بیرون آمدن از گناهان، میوه آن و همان گونه كه درخت، جز با [دادنِ] میوه پاكیزه به كمال نمی رسد، دین نیز جز با بیرون آمدن از محرّمات، كامل نمی شود».

منبع: قصص الأنبیاء: ص 196 ح 245، بحار الأنوار: ج 13 ص 420 ح 14.