مَثَل مار

الإمام علیّ علیه السلام ـ فِی الدّیوانِ المَنسوبِ إلَیهِ ـ

قَد رَأَيتُ القُرونَ كَيف تَفانَتدَرَسَت ثُمَّ قيلَ كانَ وكانَت هِيَ دُنيا كَحَيَّةٍ تَنفُثُ السَّمَّوإن كانَتِ المَجَسَّةُلانَتكَم اُمورٍ لَقَد تَشَدَّدتُ فيها ثُمَّ هَوَّنتُها عَلَيَّ فَهانَت

امام صادق علیه السلام ـ در دیوان منسوب به ایشان ـ : دیدم كه چه سان نسل ها نابود شدند/از میان رفتند و آن گاه، گفته شد: فسانه گشتند. این دنیاست كه چون مار، زهر می ریزد/هرچند پوستی نرم دارد. چه بسیار كارها كه در آنها سخت گرفتم/امّا بعد كه آسانشان گرفتم، بر من آسان شدند.

منبع: جسّه: أی مسّه، والمجسّة الموضع الذی یجسّه الطبیب (الصحاح: ج 3 ص 913 «جسس»). / الدیوان المنسوب إلى الإمام علیّ علیه السلام: ص 160 الرقم 89.