فقر در دنیا و آخرت

قـالَ النّبِیّ صلی الله علیه و آله

مَن أصبَحَ وَالدُّنيا أكبَرُ هَمِّهِ فَلَيسَ مِنَ اللّه ِ في شَيءٍ، وألزَمَ قَلبَهُ أربَعَ خِصالٍ: هَمّا لا يَنقَطِعُ عَنهُ أبَدا، وشُغُلاً لا يَنفَرِجُ مِنهُ أبَدا، وفَقرا لا يَبلُغُ غِناهُ أبَدا، وأمَلاً لا يَبلُغُ مُنتَهاهُ أبَدا.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: هر كس در حالی صبح كند كه بزرگ ترین دغدغه اش دنیا باشد، نزد خداوند منزلتی ندارد و خداوند، چهار چیز را پیوسته در دلش قرار می دهد: اندوهی كه هرگز از او جدا نمی شود، گرفتاری ای كه هرگز از آن خلاصی نمی یابد، فقری كه هرگز به توانگری نمی انجامد، و آرزویی كه هرگز به پایان نمی رسد.

منبع: تنبیه الخواطر: ج 1 ص 130، المحجّة البیضاء: ج 5 ص 355 ؛ الفردوس: ج 3 ص 580 ح 5818 عن ابن عمر، تنبیه الغافلین: ص 245 ح 320 كلاهما نحوه، كنز العمّال: ج 3 ص 226 ح 6272 وراجع أعلام الدین: ص 345 وبحار الأنوار: ج 77 ص 188 ح 10.