فصل هشتم: مَثَل‏هاى حكیمانه - مَثَل دین

امام صادق علیه السلام

قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ:... يا بُنَيَّ، سَيِّدُ أخلاقِ الحِكمَةِ دينُ اللّه‏ِ تَعالى، ومَثَلُ الدّينِ كَمَثَلِ الشَّجَرَةِ الثّابِتَةِ، فَالإِيمانُ بِاللّه‏ِ ماؤُها، وَالصَّلاةُ عُروقُها، وَالزَّكاةُ جِذعُها، وَالتَّآخي فِي اللّه‏ِ شُعَبُها، وَالأَخلاقُ الحَسَنَةُ وَرَقُها، وَالخُروجُ عَن مَعاصِي اللّه‏ِ ثَمَرُها، ولا تَكمُلُ الشَّجَرَةُ إلاّ بِثَمَرَةٍ طَيِّبَةٍ، كَذلِكَ الدّينُ لا يَكمُلُ إلاّ بِالخُروجِ عَنِ المَحارِمِ.

لقمان به پسرش گفت:... «ای پسرم! سرور اخلاق حكیمانه، دین خدای متعال است. مَثَل دین، همانند درخت استوار است؛ ایمان به خدا آب آن است و نماز، ریشه‏های آن و زكات، تنه آن و برادری در راه خدا، شاخه‏های آن و اخلاق نیك، برگ‏های آن و بیرون آمدن از گناهان، میوه آن و همان گونه كه درخت، جز با [دادنِ] میوه پاكیزه به كمال نمی‏رسد، دین نیز جز با بیرون آمدن از محرّمات، كامل نمی‏شود».

منبع: قصص الأنبیاء: ص 196 ح 245، بحار الأنوار: ج 13 ص 420 ح 14.