پرخواهش

کلمه "پرخواهش" در زبان فارسی به معنای "با خواهش فراوان" و "خواهش‌مند" استفاده می‌شود. در نگارش این واژه باید به نکات زیر توجه کرد:

1. جداسازی کلمات: در برخی موارد، می‌توان این واژه را به صورت جدا (پر خواهش) نوشت، هرچند نوشتن آن به صورت متصل (پرخواهش) رایج‌تر است و به نوعی به عنوان یک واژه‌ی ترکیبی در نظر گرفته می‌شود.

2. نقطه‌گذاری: اگر این کلمه در جملات استفاده می‌شود، توجه به نقطه‌گذاری مناسب (مانند ویرگول و نقطه) ضروری است. به خصوص بعد از جملات حاوی سوال یا خواهش.

3. توجه به سیاق جملات: استفاده از "پرخواهش" در جملات باید به نحوی باشد که مفهوم خواسته‌شده به وضوح انتقال یابد.

4. تطابق با قواعد نگارشی: اگر این واژه در متن‌های رسمی و ادبی استفاده می‌شود، باید با دیگر قواعد نگارشی فارسی نیز همخوانی داشته باشد؛ به عنوان مثال، استفاده از حروف اضافه، جملات شرطی و غیره.

5. به‌کاربردن در متن: این واژه معمولاً در سیاق‌هایی که به نوعی به درخواست یا خواهش اشاره دارد، به کار می‌رود. برای مثال: "من پرخواهش از شما تقاضا دارم که به من کمک کنید."

این نکات به شما کمک می‌کند تا از کلمه "پرخواهش" به درستی و با بنمایی نگارشی مناسب استفاده کنید.

1. او پرخواهش و آرزوهای بزرگ بود و همیشه به دنبال تحقق رویاهایش می‌گشت.
2. در جشن تولدش، دوستانش با هدیه‌های پرخواهش او را شگفت‌زده کردند.
3. داستان‌هایی که دربارهٔ سفرهای پرخواهش او نوشته شده، الهام‌بخش بسیاری از جوانان است.