پرحیله

کلمه "پرحیله" یکی از واژه‌های زبان فارسی است که در ادبیات و نوشتار به معنای "بسیار زیرک" یا "بسیار حیله‌گر" به کار می‌رود. در ادامه چند نکته درباره قواعد و نگارش این کلمه آورده شده است:

1. نوشتن: کلمه "پرحیله" باید به صورت پیوسته و بدون فاصله نوشته شود.

2. تلفظ: این کلمه را به صورت "پر-حیله" تلفظ می‌کنیم، که در آن "پر" به معنی "بسیار" و "حیله" به معنی "زیرکی" است.

3. نحوه استفاده: این کلمه معمولاً در جملات توصیفی به کار می‌رود، مثلا: "او شخصی پرحیله و فریبکار است."

4. هم‌نشینی: این کلمه می‌تواند به عنوان صفت برای توصیف افراد یا موقعیت‌ها استفاده شود.

5. قافیه و وزن: به دلیل ساختار، این کلمه می‌تواند در شعر و ادبیات به عنوان قافیه نیز به کار رود.

با استفاده درست از این کلمه، می‌توانیم به غنای نوشتار خود بیفزاییم و معانی عمیق‌تری را منتقل کنیم.

1. او در مذاکرات تجاری خود یک فرد پرحیله است و همیشه راه‌های جدیدی برای رسیدن به اهدافش پیدا می‌کند.
2. داستان‌های قدیمی همیشه شخصیت‌های پرحیله‌ای دارند که با clever اندیشی خود می‌توانند از خطرات فرار کنند.
3. در میان دوستانش، به خاطر رفتارهای پرحیله‌اش همیشه مورد شک و تردید قرار می‌گیرد.