ruknuddin |

رکن الدین

معنی: رکن الدین . [ رُ نُدْ دی ] (اِخ ) غورشاه [غورسانجی ] ابن محمد خوارزمشاه . وی از سلطان جلال الدین خوارزمشاه کوچکتر بود و از طرف پدر [سلطان محمد خوارزمشاه ] حکومت عراق را داشت . و در کرمان و ری و اصفهان خدماتی درخشان از خود نشان داد و با سپاه مغول در قلعه ٔ فیروزکوه جنگید تا سرانجام شکست خورد و وی را گرفتند و پیش فرمانده ٔ سپاه بردند فرمانده به وی گفت : که در پیش او زانو بزند رکن الدین تن به ذلت نداد و مغولان او را کشتند. (617 هَ .ق .). رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 649 و 650 و حاشیه ٔ ص 652و 653 و 654 و تاریخ مغول ص 37 و 38 و 39 و 49 و 97و 113 و 533 و جهانگشای جوینی ج 2 ص 112 و 107 و 100 و 208 و 210 و تاریخ گزیده ص 495 و 498 و 499 شود.

... ادامه

218 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 365

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

انگلیسی

ruknuddin

عربی

ruknuddin

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "رکن الدین" یک واژه مرکب است که شامل دو بخش است: "رکن" و "الدین". در نگارش و استفاده از این گونه واژه‌ها در زبان فارسی، قواعد خاصی وجود دارد که به شرح زیر می‌باشد:

نوشتار:
- کلمه "رکن الدین" باید با فاصله و به صورت جدا نوشته شود. به این ترتیب: "رکن الدین".
تکیه‌گذاری:
- در نوشتن این واژه، معمولاً در متون رسمی و ادبیات کلاسیک، املای آن به همین شکل نگهداری می‌شود.
معناشناسی:
- "رکن الدین" به معنای "ستون دین" است و معمولاً به عنوان عنوانی برای شخصیت‌های مذهبی یا فقیه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نوشتار در متون رسمی:
- در متون علمی و ادبی، باید به عنوان یک اسم خاص به آن نگاه شود و در نتیجه، استفاده از حروف بزرگ برای هر دو بخش آن مناسب است (مثلاً: "رکن الدین").
علامت گذاری:
- اگر این عبارت در جمله‌ای به کار رود، باید به قواعد نگارشی مخصوص جمله نیز توجه کرد. به عنوان مثال، اگر بخواهید اشاره به "رکن الدین" در جملات خود داشته باشید، باید دقت کنید که قبل و بعد از آن از علائم نگارشی مناسب استفاده کنید.

استفاده صحیح از این کلمه به منظور حفظ معنا و املای درست آن، در نوشتار بسیار مهم است.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول