روائی

کلمه "روائی" در زبان فارسی به معنای "داستانی" یا "روایتی" بوده و معمولاً به توصیف کارهایی که به روایت و داستان‌گویی مرتبط هستند، به کار می‌رود. از جمله نکات نگارشی و دستوری مربوط به این کلمه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. نوشتن با همزه: واژه "روائی" باید با همزه نوشته شود (رَوَایی)، چرا که شکل صحیح آن «روا» به معنای "داستان" است و پسوند «-ی» به آن اضافه شده است.

2. نقطه‌گذاری: اگر این کلمه در جمله یا متن قرار گیرد، باید مطابق با قواعد نقطه‌گذاری و نحوه استفاده از علامت‌ها (نقطه، ویرگول و ...) به درستی استفاده شود.

3. تطابق با جنس و شمار: در جملات باید توجه داشت که ویژگی‌های واژه، اعم از جمع و مفرد بودن و همچنین رعایت جنس (مذکر یا مؤنث) در جمله‌ها و عبارات حفظ شود.

4. معناشناسی: قبل از استفاده از کلمه "روائی"، شناخت مفهوم آن و اطمینان از تناسب‌ آن با بافت جملات ضروری است.

5. استفاده در ترکیبات: این کلمه می‌تواند در ترکیبات مختلف مورد استفاده قرار گیرد، مانند "ادبیات روائی" یا "سبک روائی".

اگر سوال خاصی درباره این کلمه یا استفاده از آن در متن دارید، خوشحال می‌شوم کمک کنم!

البته! در اینجا چند مثال برای استفاده از کلمه "روائی" در جملات آورده شده است:

1. در تحقیق‌های علمی، روائی ابزارهای اندازه‌گیری بسیار اهمیت دارد.
2. محققان برای اطمینان از روائی نتایج، چندین بار آزمایش را تکرار کردند.
3. این پرسشنامه دارای روائی بالا است و می‌تواند به خوبی نگرش‌های افراد را سنجش کند.
4. برای افزایش روائی یک مطالعه، باید از نمونه‌گیری تصادفی استفاده کرد.
5. روائی نظریه‌های جدید در عمل، به بررسی‌های بیشتری نیاز دارد.

اگر سوال دیگری دارید، خوشحال می‌شوم کمک کنم!