جستجو در بخش : سوال جواب منابع اسلامی لغت نامه ها قوانین و مصوبات نقل قل ها
×

فرم ورود

ورود با گوگل ورود با گوگل ورود با تلگرام ورود با تلگرام
رمز عبور را فراموش کرده ام عضو نیستم، می خواهم عضو شوم
×

×

آدرس بخش انتخاب شده


جهت کپی کردن میتوانید از دکمه های Ctrl + C استفاده کنید
رویداد ها - امتیازات
در حال بارگذاری
×

رویداد ها - امتیازات

برای بررسی عملکرد فعالیت و امتیازات خود باید در وب سایت وارد باشید. در صورت عضویت از بخش بالای صفحه وارد شوید، در غیر این صورت از دکمه پایین، مستقیم به صفحه ثبت نام وارد شوید.

×
×

šaqab
the job  |

شغب

معنی: شغب . [ ش َ غ َ ] (ع اِمص ، اِ) غوغا و شور و آواز بلند و هنگامه و نعره و فریاد. (ناظم الاطباء). غوغا. تقریباً عین معنی شور را دارد. (یادداشت مؤلف ) :
چو بگذشت یک پاس از تیره شب
بیاسود طایر ز بانگ و شغب .
فردوسی .
بدین طرب همه شب دوش تا سپیده ٔ بام
همی ز کوس غریو آمد و ز بوق شغب .
فرخی .
هر گلی را به شاخ گلبن بر
زندبافی است با هزار شغب .
فرخی .
در زیر گل خیری آن به که قدح گیری
بر تارک شبگیری بانگ شغب صلصل .
منوچهری .
با بانگ و شغب و خروش می آمدند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 434).
گاهی هژبر واربرون آید
با خشم عمرو و با شغب عنتر.
ناصرخسرو.
برزگری کن درین زمین و مترس ایچ
از شغب و گفتگو و غلغل خصمان .
ناصرخسرو.
ای امتی که ملعون دجال کرّ کرد
گوش شما ز بس چلب و گونه گون شغب .
ناصرخسرو.
زاغ از شغب بیهده بربندد منقار
چون فاخته بگشاده به تسبیح زبان را.
سنایی .
از شغب هر پلنگ شیر قضا بسته دم
وز فزع هر نهنگ حوت فلک ریخت ناب .
خاقانی .
شغبهای شیپوراز آهنگ تیز
چو صور سرافیل در رستخیز.
نظامی .
جمع دیگر رقص میکردند و غلبه ٔ نعره و شغب آن گروه بقوت بود. (انیس الطالبین ص 140). در هر مقامی شغبها آمیخته و شور انگیخته . (مقدمه ٔ دیوان حافظ به قلم محمد قزوینی ).
- به شغب آمدن ؛ به ناله و نوا آمدن . شور و غلغله آغازیدن :
آمد به چمن مرغ صراحی به شغب
جان تازه کن از مرغ صراحی به طرب .
خاقانی .
- پرشغب ؛پر شور و غوغا :
گر نه شبستی رخش کی شودی بی نقاب
ور نه میستی سرش کی شودی پرشغب .
خاقانی .
- زنگی شغب ؛ با فریاد زنگیان :
گر عالم رومی وش زنگی شغب است او را
داغ حبشی بر رخ نهمار کند عدلش .
خاقانی .
- شغب کردن ؛ ناله و فریاد کردن :
نه شغب کردند آن بچگکان و نه نفیر
بچه ٔ گُرْسنه دیدی که ندارد شغبی ؟
منوچهری .
شیر طبعم نکند همچو دگر گُرْسنگان
بر در خانه و بر خوان چو سگ و گربه شغب .
سنائی .
با یک سپر دریده چون گل
تا چند شغب کنی چو بلبل .
نظامی .
- || فتنه برانگیختن . قیام کردن : اگر عیاذ باﷲ شغبی و تشویشی کنید پیداست که عدد شما چند است این شش هزار سوار و حاشیت یک ساعت دمار از شما برآرند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 397). اندر سال سیصدوهجده [ هَ. ق . ] نصران اندر بغداد شغب کردند و دیگران با ایشان جمع شدند و در سرای وزیر نهادند و غارت گرفتند. (مجمل التواریخ و القصص ). چون اهل کوفه شغب کردند بر مختار سائب بن ملک ... طلب کشندگان حسین (ع ) کرد. (ترجمه ٔ تاریخ قم ص 288).
- شغب کشیدن ؛ ناله کشیدن . فریاد کردن :
صبرم نکشید تا سحر زآنک
از موکب غم شغب کشیدم .
خاقانی .
- شور و شغب ؛ فریاد و فغان . (از یادداشت مؤلف ) :
این شراب صرف درکش مردوار
پس دو عالم پر کن از شور و شغب .
عطار.
بتا تا چشم چون نرگس گشادی
همه آفاق پر شور و شغب بود.
عطار.
|| شور و حال . (یادداشت مؤلف ). شور و خروش . (آنندراج ) (غیاث اللغات ) :
ای در سر عشاق ز شور تو شغبها
وی در دل زهاد ز سوز تو اثرها.
خاقانی .
هنوزم در دل از خوبی طربهاست
هنوزم در سر از شوخی شغبهاست .
نظامی .
- شغب نمودن ؛ شغب کردن . شور و حال کردن . شور انگیختن :
به می و مطرب و خوش نغمه شغب بیش نمای
که ز انصاف تو اقطار جهان بی شغب است .
انوری .
|| فتنه و آشوب .(یادداشت مؤلف ) (ناظم الاطباء). فتنه و فساد. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). جنگ و آشوب :
نیاسود کس تا به مرز حلب
جهان شد پر از شور و جنگ و شغب .
فردوسی .
روز جنگ و شغب از شادی جنگ
برفروزد دو رخان چون گلنار.
فرخی .
کس نخواند نامه ٔ من کس نگوید نام من
جاهل از تقصیر خویش و عالم از بیم شغب .
ناصرخسرو.
مر ترا عرش نمودم به دل پاک ببین
گر نبینَدْش همی از شغب خویش اوباش .
ناصرخسرو.
از فزع راه گشته لرزان انجم
وز شغب شب شده گریزان صرصر.
مسعودسعد.
سایل از جود تو اندر طرف نعمتهاست
نعمت از کف ّ تو اندر شغب تاراج است .
مسعودسعد.
بر باد پیشی آرد و بر چرخ برزند
بر باره ای که روز شغب زیر ران کند.
مسعودسعد.
اندر سال سی وچهار [ هجری ] درِ فتنه ها بر امیرالمؤمنین عثمان گشاده شد و شغبها، و غوغا و عامه در سخن و غیبت کردن آمدند. (مجمل التواریخ و القصص ).
خور و خواب و خشم و شهوت شغب است و جهل و ظلمت
حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت .
سعدی .
- شغب ساختن ؛ فتنه برانگیختن . غوغا کردن . جنگ کردن :
چهل روز لشکر شغب ساختند
کز آن دژ کلوخی نینداختند.
نظامی .
- بی شغب ؛ بی فتنه و آشوب :
به می و مطرب و خوش نغمه شغب بیش نمای
که ز انصاف تو اقطار جهان بی شغب است .
انوری .
|| ادب . || شرمندگی و خجالت و آزرم . (ناظم الاطباء). این دو معنی منحصر به این فرهنگ است .
... ادامه
564 | 0
مترادف: آشوب، فتنه انگيزي، فساد
نمایش تصویر
اطلاعات بیشتر واژه
ترکیب: (اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
مختصات: (شَ غَ) [ ع . ]
آواشناسی:
منبع: لغت‌نامه دهخدا
معادل ابجد: 1302
شمارگان هجا:
دیگر زبان ها
انگلیسی
the job
عربی
العمل
تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "شغب" در زبان فارسی به معنای آشوب، هرج و مرج و ناآرامی است. در استفاده از این کلمه و نگارش آن، می‌توان به چند نکته توجه کرد:

  1. نحوه نوشتار: کلمه "شغب" به صورت صحیح نوشته می‌شود و تمام حروف آن به طور کامل و درست درج شده است.

  2. نقش دستوری: این کلمه معمولاً به عنوان اسم به کار می‌رود و می‌تواند به عنوان فاعل، مفعول یا در هسته جمله قرار گیرد.

  3. قافیه و هم‌وزن: در شعر و دیگر متون ادبی، می‌توان از این کلمه در ترکیبات و قافیه‌ها استفاده کرد.

  4. جواز تکرار: در کاربردهای تکمیلی عبارت یا جمله، می‌توان به تکرار این کلمه در جملات مختلف یا متون ادبی پرداخته و بر تأثیر آن در مفهوم مطلب تأکید کرد.

  5. قید و وصف: می‌توان برای توضیح یا توصیف بیشتر از صفات و قیدها برای این کلمه استفاده کرد، به عنوان مثال: "شغب شدید"، "شغب فراگیر" و...

  6. تنوع زبانی: در نگارش‌های مختلف، به ویژه در متون رسمی و غیررسمی، توجه به معنای مناسب کلمه و تناسب آن با بافت جمله اهمیت دارد.

به طور کلی، استفاده صحیح از کلمه "شغب" در نگارش و گفتار نیازمند توجه به معانی و بار معنایی آن است.

مثال برای واژه (هوش مصنوعی)
  1. در حین برگزاری مسابقه فوتبال، شغب بین هواداران رخ داد و باعث تأخیر در بازی شد.
  2. تلاش‌های پلیس برای کنترل شغب در خیابان‌ها، به کاهش تنش‌ها کمک کرد.
  3. او به دلیل مشارکت در شغب‌های اخیر، دستگیر و به دادگاه معرفی شد.

500 کاراکتر باقی مانده

جعبه لام تا کام


وب سایت لام تا کام جهت نمایش استاندارد و کاربردی در تمامی نمایشگر ها بهینه شده است.

تبلیغات توضیحی


عرشیان از کجا شروع کنم ؟
تغییر و تحول با استاد سید محمد عرشیانفر

تبلیغات تصویری