زیر مجموعه ها
ذكر مصایب
licenseالحُسَینُ بنُ أبی فاخِتَةَ
كُنتُ أنا وأبو سَلَمَةَ السَّرّاجُ ويونُسُ بنُ يَعقوبَ وَالفَضلُ بنُ يَسارٍ عِندَ أبي عَبدِ اللّه ِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليهماالسلامفَقُلتُ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ، إنّي أحضُرُ مَجالِسَ هؤُلاءِ القَومِ فَأَذكُرُكُم في نَفسي، فَأَيَّ شَيءٍ أقولُ ؟ فَقالَ: يا حُسَينُ، إذا حَضَرتَ مَجالِسَهُم فَقُلِ: اللّهُمَّ أرِنَا الرَّخاءَ وَالسُّرورَ، فَإِنَّك تَأتي عَلی ما تُريدُ. قالَ: فَقُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ، إنّي أذكُرُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ عليهماالسلام، فَأَيَّ شَيءٍ أقولُ إذا ذَكَرتُهُ ؟ فَقالَ: قُل: صَلَّی اللّه ُ عَلَيكَ يا أبا عَبدِ اللّه ِ، تُكَرِّرُها ثَلاثًا. ثُمَّ أقبَلَ عَلَينا وقالَ: إنَّ أبا عَبدِ اللّه ِ الحُسَينَ عليهالسلام لَمّا قُتِلَ بَكَت عَلَيهِ السَّماواتُ السَّبعُ وَالأَرَضونَ السَّبعُ وما فيهِنَّ وما بَينَهُنَّ، ومَن يَتَقَلَّبُ فِي الجَنَّةِ وَالنّارِ، وما يُری وما لا يُری إلاّ ثَلاثَةَ أشياءَ، فَإِنَّها لَم تَبكِ عَلَيهِ، فَقُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ، وما هذِهِ الثَّلاثَةُ الأَشياءُ الَّتي لَم تَبكِ عَلَيهِ ؟ فَقالَ عليهالسلام: البَصرَةُ، ودِمَشقُ، وآلُ الحَكَمِ ابنِ أبِي العاصِ.
معصومین (ع)حسین بن ابی فاخته:من و ابو سلمه سرّاج و یونس بن یعقوب و فضل بن یسار در خدمت ابو عبداللّهجعفر بن محمّد علیهماالسلام بودیم. من عرض كردم: فدایت شوم، من در مجالس این قوم حاضر می شوم اما در دلم شما را یاد می كنم، چه ذكری بگویم؟ فرمود: ای حسین! هرگاه در مجالس آنان حاضر شدی بگو: خدایا! آسایش و شادمانی را نصیب ما فرما. در این صورت تو به آن چه بخواهی می رسی. عرض كردم: فدایت شوم، من ذكر حسین بن علی علیه السلاممی گویم؛ در هنگام ذكر او چه بگویم؟ فرمود: بگو: صلی اللّهعلیك یا ابا عبداللّه؛ این ذكر را سه بار تكرار كن. حضرت سپس رو به ما كرد و فرمود: هنگامی كه ابا عبداللّهالحسین علیه السلام به قتل رسید، هفت آسمان و هفت زمین و هر آن چه در آنها و در میان آنهاست و همه بهشتیان و دوزخیان و همه موجودات مرئی و نامرئی برای او گریستند مگر سه چیز كه برایش گریه نكردند. حسین بن ابی فاخته می گوید: عرض كردم: فدایت شوم، این سه چیزی كه بر او گریه نكردند كدامند؟ فرمود: بصره، دمشق و خاندان حكم بن ابی العاص.