پیرى و موى سپید

الإمامُ الصّادقُ علیه السلام

ما رَأيتُ شَيئا أسرَعَ إلی شيءٍ مِن الشَّيبِ إلَی المؤمنِ، وإنّهُ وَقارٌ للمؤمِنِ في الدنيا، ونورُ ساطِعٌ يَومَ القِيامَةِ، بهِ وَقَّرَ اللّه ُ تعالی خَليلَهُ إبراهيمَ عليهالسلام، فقالَ: ما هذا يا رَبِّ ؟ قالَ لَهُ: هذا وَقارٌ، فقالَ: يا رَبِّ زِدني وَقارا.

چیزی را ندیدم كه به سوی چیزی شتابنده تر از سپیدی موی، به سوی مؤمن باشد. موی سپید در دنیا برای مؤمن وقار است و در روز قیامت نوری درخشان. خداوند متعال با موی سپید به خلیل خود ابراهیم علیه السلام وقار بخشید. پس ابراهیم عرض كرد: پروردگارا! این چیست؟ خداوند به او فرمود: این وقار است. ابراهیم گفت: پروردگارا! بر وقار من بیفزای.

منبع: الأمالی للطوسی: 699/1492.