محكم كارى

الإمام الصادق علیه السلام

إنَّ رَسولَ اللّه ِ صلي الله عليه و آله نَزَلَ حَتّی لَحَدَ سَعدَ بنَ مُعاذٍ وسَوَّی اللَّبِنَ عَلَيهِ، وجَعَلَ يَقولُ: ناوِلني حَجَرا، ناوِلني تُرابا رَطبا، يَسُدُّ بِهِ ما بَينَ اللَّبِنِ، فَلمَّا أن فَرَغَ وحَثَا التُّرابَ عَلَيهِ وسَوّی قَبرَهُ، قالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله: إنّي لأََعلَمُ أ نَّهُ سَيَبلی ويَصِلُ إلَيهِ البَلاءُ، ولكِنَّ اللّه َ يُحِبُّ عَبدا إذا عَمِلَ عَمَلاً أحكَمَهُ.

پیامبر خدا، در گور سعد بن معاذ، فرود آمد، خشت ها را مرتّب می كرد و می فرمود: «به من سنگ بدهید! گِل بدهید!» و لابه لای خشت ها را پُر می كرد. وقتی از كار، فراغت یافت و خاك بر گور ریخت و آن را صاف كرد، فرمود: «می دانم به زودی این بدن از بین می رود و تباه می گردد؛ لیكن خداوند، دوست می دارد كه هرگاه بنده اش كاری انجام می دهد، آن را استوار گردانَد».

منبع: وسائل الشیعة: ج 3 ص 230 ح 3484.