كوچك ترین در مقابل بزرگ ترین

امام رضا علیه السلام

فی بَيانِ عِلَّةِ الْعِبادَةِ: لِئَلاّ يَكونوا ناسينَ لِذِكْرِهِ، و لا تارِكينَ لاَِدَبِهِ، و لا لاهينَ عَنْ اَمْرِهِ وَ نَهْيِهِ، اِذ كانَ فيهِ صَلاحُهُم و قِوامُهُم، فَلَو تُرِكوا بغَيرِ تَعَبُّدٍ، لَطالَ عَلَيْهِمُ الاَْمَدُ، فَقَسَتْ قُلوبُهُم؛

در توضیح علّت عبادت، می فرماید: تا این كه مردم، یاد خدا را فراموش نكنند و آداب او را ترك ننمایند و از امر و نهی او ـ كه اصلاح كننده آنان و مایه استواری كارشان است ـ غافل نشوند و اگر بدون عبادت، به حال خود رها می شدند، زمانی بر آنها می گذشت و دل هایشان سخت می شد.

منبع: عیون أخبار الرضا7، ج 2، ص 103، ح 1.