نوشیدن آب چه فایده ای دارد؟

امام صادق علیه ‏السلام

كانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم إذا أفطَرَ بَدَأَ بِحَلواءَ يُفطِرُ عَلَيها؛ فَإِن لَم يَجِد فَسُكَّرَةٍ أو تَمَراتٍ، فَإِذا أعوَزَ ذلِكَ كُلَّهُ فَماءٍ فاتِرٍ. وكانَ يَقولُ: يُنَقِّي المَعِدَةَ والكَبِدَ، ويُطَيِّبُ النَّكهَةَ وَالفَمَ، ويُقَوِّي الأَضراسَ، ويُقَوِّي الحَدَقَ ويَجلُو النّاظِرَ، ويَغسِلُ الذُّنوبَ غَسلاً، ويُسَكِّنُ العُروقَ الهائِجَةَ والمِرَّةَ الغالِبَةَ، ويَقطَعُ البَلغَمَ ، ويُطفِئُ الحَرارَةَ عَنِ المَعِدَةِ، ويَذهَبُ بِالصُّداعِ.

پیامبر خدا، به هنگام روزه گشودن، با حلوا افطار می‏كرد. اگر حلوا نبود، با شكرینه‏ای دیگر یا چند دانه خرما، و اگر آن نیز نبود، با آبِ خالی. می‏فرمود: «آب، معده و كَبِد را تمیز می‏كند، دهان را خوش‏بو می‏كند، دندان‏ها را محكم می‏سازد، چشم را قدرت می‏دهد و دیده را جلا می‏بخشد، گناهان را از انسان می‏شوید، رگ‏های برآشفته و تلخه تحریك شده را فرو می‏نشانَد، بلغم را از میان می‏بَرَد، حرارت را از معده برمی‏دارد، و سردرد را نیز از میان می‏بَرَد».

منبع: الكافى، ج4،ص153،ح4، المقنعة، ص317 نحوه وكلاهماعن‏عبداللّه‏بن‏مسكان، المصباحللكفعمى،ص835 دانش نامه احادیث پزشكی: 1 / 454