گرامى داشتن

قـالَ النّبِیّ صلی الله علیه و آله

مَن أكرَمَ أخاهُ المُسلِمَ بِكَلِمَةٍ يُلطِفُهُ بِها وفَرَّجَ عَنهُ كُربَتَهُ، لَم يَزَل في ظِلِّ اللّه ِ المَمدودِ عَلَيهِ الرَّحمَةُ ما كانَ في ذلِكَ.

رسول خدا صلی الله علیه و آله: هركس برادر مسلمانش را با سخنی ملاطفت آمیز گرامی بدارد و اندوهش را برطرف سازد، تا در این حال است، در سایه گسترده ای پوشیده از رحمت خدا به سر می برد.

منبع: الكافی: 2 / 206 / 5 عن عبداللّه بن جعفر عن الإمام الصادق علیه السلام، علل الشرایع: 523 / 2 عن مسعدة ابن صدقة عن الإمام الصادق عن أبیه علیهماالسلام عنه صلی الله علیه و آله، ثواب الأعمال: 178 / 1 عن جعفر بن إبراهیم عن الإمام الصادق علیه السلام عنه صلی الله علیه و آله وكلاهما نحوه، النوادر للراوندی: 11 وفیه «أو مجلس یكرمه به» بدل «وفرّج عنه كربته»، الجعفریّات: 194 عن الإمام الكاظم عن آبائه علیهم السلام عنه صلی الله علیه و آله، بحار الأنوار: 74 / 316 / 73 و ج 75 / 22 / 24.