فضیلت ذكر و دعا در مسجد ، بویژه براى حاجت‏خواهى

الإمام الصادق علیه ‏السلام

إنَّ النَّبِيَّ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله مَرَّ عَلَيها و هِيَ فِي المَسجِدِ تَدعو، ثُمَّ مَرَّ بِها قَريباً مِن نِصفِ النَّهارِ، فَقالَ لَها: مازِلتِ عَلى حالِكِ! قالَت: نَعَم، قالَ: ألا اُعَلِّمُكِ ؟ ـ يَعني كَلِماتٍ تَقولينَهُنَّ ـ: سُبحانَ اللّه‏ِ عَدَدَ خَلقِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ عَدَدَ خَلقِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ عَدَدَ خَلقِهِ، سُبحانَ اللّه‏ِ رِضا نَفسِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ رِضا نَفسِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ رِضا نَفسِهِ، سُبحانَ اللّه‏ِ زِنَةَ عَرشِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ زِنَةَ عَرشِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ زِنَةَ عَرشِهِ، سُبحانَ اللّه‏ِ مِدادَ كَلِماتِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ مِدادَ كَلِماتِهِ سُبحانَ اللّه‏ِ مِدادَ كَلِماتِهِ.

پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله بر جویریه، كه در مسجد در حال دعا بود، گذشت. سپس دوباره در وسط روز بر او گذشت و به او فرمود: «همچنان در همان حال هستی؟». آن زن گفت: آری. پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله فرمود: آیا [جملاتی كه آنها را در این حال بر زبان آوری ،] به تو نیاموزم؟ [بگو :] « منزّه است خداوند، به شمار آفریدگانش ! منزّه است خداوند، به شمار آفریدگانش ! منزّه است خداوند، به شمار آفریدگانش ! منزّه است خداوند، آن اندازه كه خود می‏پسندد ! منزّه است خداوند، آن اندازه كه خود می‏پسندد ! منزّه است خداوند، آن اندازه كه خود می‏پسندد ! منزّه است خداوند، به سنگینیِ عرشش ! منزّه است خداوند، به سنگینیِ عرشش ! منزّه است خداوند، به سنگینی عرشش ! منزّه است خداوند، به گستردگی كلماتش ! منزّه است خداوند، به گستردگی كلماتش ! منزّه است خداوند، به گستردگی كلماتش !».

منبع: مِدادَ كَلماتِه: أی مِثلَ عددها، وقیل: قدر ما یوازیها فی الكثرة (النهایة: ج 4 ص 307 «مدد»).سنن النسائی: ج 3 ص 77، السنن الكبرى للنسائی: ج 1 ص 402 ح 1275، مسند ابن حنبل: ج 10 ص 399 ح 27491، صحیح ابن حبّان: ج 3 ص 113 ح 832 كلاهما نحوه، كنز العمّال: ج 2 ص 193 ح 3709.