پرهیز از نفرین كردن

قـالَ النّبِیّ صلی الله علیه و آله

لا تَمَنَّوا هَلاكَ شَبابِكُم وإن كانَ فيهِم غَرامٌ؛ فَإِنَّهم عَلی ما كانَ فيهِم عَلی خِلالٍ، إمّا أن يَتوبوا فَيَتوبَ اللّه ُ عَلَيهِم، وإمّا أن تُردِيَهُمُ الآفاتُ، إمّا عَدُوّا فَيُقاتِلوهُ، وإمّا حَريقا فَيُطفِئوهُ، وإمّا ماءً فَيَسُدُّوهُ.

نابودی جوانانتان را آرزو مكنید، گرچه بدی های بسیار در آنان باشد؛ زیرا آنان با آن بدی ها چند دسته اند: یا توبه می كنند و خداوند هم توبه آنان را می پذیرد، و یا این كه آفت ها، آنان را از پای درمی آورد، یا [اگر زنده ماندند، در زندگی به شما كمك می كنند، مانند این كه:] با دشمن می جنگند، یا آتش خاموش می كنند و یا جلوی آبی را می بندند.

منبع: حلیة الأولیاء: ج 5 ص 119.