عقل و عاقل

امام على علیه السلام

37 اَلْعَقْلُ شَجَرَةٌ اَصْلُهَا التُّقی وَ فَرْعُهَا الْحَياءُ وَ ثَمَرَتُهَا الْوَرَعُفَالتَّقْوی تَدعو اِلی خِصالٍ ثَلاثٍ: اِلَی الْفِقْهِ فِی الدّينِ وَ الزُّهْدِ فِی الدُّنْيا وَ الاِْنْقِطاعِ اِلَیاللّه ِ تَعالی وَ الْحَياءُ يَدْعو اِلی ثَلاثِ خِصالٍ: اِلَی الْيَقينِ وَ حُسْنِ الْخُلُقِ وَ التَّواضُعِ وَالْوَرَعُ يَدْعو اِلی خِصالٍ ثَلاثٍ: اِلی صِدْقِ اللِّسانِ وَ الْمُسارَعَةِ اِلَی الْبِرِّوَ تَرْكِ الشُّبُهاتِ؛

عقل، درختی است كه ریشه آن تقوا، شاخه هایش حیاء و میوه آن، پارسایی است.تقوا به سه چیز دعوت می كند: دین شناسی، بی رغبتی به دنیا و دل بستگی به خداوند، وحیا به سه چیز دعوت می كند: یقین، خوش اخلاقی و تواضع، و پارسایی به سه چیزدعوت می كند: راستگویی، سرعت و شتاب در نیكی ها و دوری از كارهای شبهه ناك.

منبع: مواعظ العددیة، ص 160