عذاب قبر

الإمام علیّ علیه السلام

فإنّكُم لو قد عايَنتُم ما قد عايَنَ مَن ماتَ مِنكُم لَجَزِعتُم ووَهِلتُم وسَمِعتُم وأطَعتُم، ولكنْ مَحجوبٌ عَنكُم ما قد عايَنُوا، وقَريبٌ ما يُطرَحُ الحِجابُ!

اگر آنچه را رفتگان شما دیده اند می دیدید، هر آینه بی تاب می شدید و وحشت می كردید و حرفشنوی می داشتید و فرمان می بردید. امّا آنچه آنها دیده اند، از شما پوشیده است و زود باشد كه پرده فرو افتد.

منبع: نهج البلاغة: الخطبة 20. / قال ابن أبی الحدید: وهذا الكلام یدلُّ على صحَّة القول بعذاب القبر، وأصحابنا كلُّهم یذهبون إلیه وإن شنَّع علیهم أعداؤهم من الأشعریَّة وغیرهم بجحده. (شرح نهج البلاغة: 1/298). / ابن ابى الحدید مى نویسد: این سخن دال بر این است كه اعتقاد به عذاب قبر درست است و هم مسلكان ما نیز همگى بر همین باورند؛ گر چه مخالفان اشعرى و غیر اشعرىِ آنها با انكار این موضوع، آنان را به باد انتقاد گرفته اند.