گروههاى مردم در حسابرسى

الإمامُ علیٌّ علیه السلام

والنّاسُ يَومَئذٍ علی طَبَقاتٍ ومَنازِلَ، فمِنهُم مَن يُحاسَبُ حِسابا يَسيرا ويَنْقَلِبُ إلی أهْلِهِ مَسْرورا، ومِنهُمُ الّذينَ يَدخُلونَ الجَنّةَ بغَيرِ حِسابٍ؛ لأ نَّهُم لَم يَتَلَبّسوا مِن أمْرِ الدُّنيا بشَيءٍ، وإنّما الحِسابُ هُناكَ علی مَن تَلَبّسَ بها هاهُنا، ومِنهُم مَن يُحاسَبُ علی النَّقِيرِ والقِطْميرِ ويَصيرُ إلی عَذابِ السَّعيرِ.

در آن روز مردم چند گروهند: برخی از آنان مختصری حسابرسی می شوند و شادمان نزد خانواده خود برمی گردند، برخی بدون حسابرسی وارد بهشت می شوند؛ زیرا هیچ آلودگی دنیوی ندارند؛ كسی در آن جا حسابرسی می شود كه در این جا به دنیا آلوده شده باشد؛ بعضی هم درباره گودی زیر هسته خرما و پوست نازك بین خرما و هسته آن (درباره كمترین جزئیات اعمالشان) باز خواست و به عذاب آتش شعله ور گرفتار می شوند.

منبع: الاحتجاج: 1/572/137.