نهى از فرار از جنگ

الإمامُ علیٌّ علیه السلام

ـ لأصْحابِهِ في حَربِ صِفّينَ ـ: عاوِدُوا الكَرَّ، واسْتَحْيوا مِن الفَرِّ؛ فإنَّهُ عارٌفي الأعْقابِ، ونارٌ يَومَ الحِسابِ، وطِيبوا عَن أنفُسِكُم نَفْسا، وامْشُوا إلی المَوتِ مَشْيا سُجُحا.

ـ به یارانش در جنگ صفین ـ فرمود: پیاپی یورش برید واز گریختن شرم كنید، كه گریز از میدان جنگ ننگی است جاویدان در میان اعقاب و روزگاران آینده و موجب آتش در روز حسابرسی. با رضایت خاطر بجنگید و شادمان و سبك جان به سوی مرگ گام بردارید.

منبع: فی نهج السعادة: «فإنّه عارٌ باقٍ فی الأعقابِ والأعناق». / نهج البلاغة: الخطبة 66، نهج السعادة: 2/232.