دهالیز

کلمه «دهالیز» در زبان فارسی به معنای فضای ورودی و راهرو به کار می‌رود. در مورد نگارش و قواعد فارسی این کلمه، نکات زیر قابل توجه است:

1. نگارش صحیح: نوشته می‌شود «دهالیز» و به صورت یک کلمه و با «ز» در انتها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

2. معنی و کاربرد: دهالیز به‌طور خاص به فضاهای ورودی ساختمان‌ها یا راهروهایی که به دیگر بخش‌ها اتصال دارند، اشاره دارد. این کلمه بیشتر در متون معماری و ساختمانی به کار می‌رود.

3. جمع‌سازی: مانند بسیاری از کلمات فارسی، برای جمع بستن آن از پسوند «ها» استفاده می‌شود. بنابراین جمع آن «دهالیزها» خواهد بود.

4. تلفظ: تلفظ آن به صورت "dehālīz" است.

5. استفاده در جملات: می‌توان در جملات مختلف از این کلمه استفاده کرد. مثلاً: «دهالیز ساختمان جدید بسیار وسیع و روشن است.»

6. قواعد نگارشی: در استفاده از این کلمه، باید به رعایت اصول نگارشی دیگر نیز توجه کرد، مانند استفاده صحیح از ویرگول، نقطه و دیگر نشانه‌های نگارشی.

با رعایت این نکات می‌توان به درستی از کلمه «دهالیز» در متن‌های فارسی استفاده کرد.

1. در بیمارستان، دهالیز اصلی محل انتظار بیماران و ملاقات‌کنندگان است.
2. معماران به طراحی دهالیزهای وسیع و روشن برای ساختمان‌های عمومی اهمیت زیادی می‌دهند.
3. در دهالیز دانشگاه، دانشجویان می‌توانند با یکدیگر ملاقات کرده و درباره پروژه‌هایشان بحث کنند.