سگرمه

کلمه "سگرمه" در زبان فارسی به معنی چین و چروک‌های پیشانی یا خط‌های عمیق ناهمواری است که بر اثر حرکت ماهیچه‌های سر و صورت به وجود می‌آید. در مورد قواعد فارسی و نگارشی مرتبط با این کلمه، نکات زیر را در نظر بگیرید:

1. تلفظ درست: "سگرمه" به صورت "segarmeh" تلفظ می‌شود.

2. نحوه نوشتن: این کلمه با "س" آغاز می‌شود و به "ه" ختم می‌شود. در نوشتن آن باید به هویت کلمه و تلفظ آن توجه کنید.

3. تغییرات صرفی: این کلمه می‌تواند در جملات مختلف به صورت جمع یا مفرد به کار رود. جمع آن به صورت "سگرمه‌ها" خواهد بود.

4. کاربرد در جملات: از این کلمه می‌توان در جملات توصیفی و احساسی استفاده کرد. مثلاً: "او با سگرمه‌های عمیقش نشان می‌دهد که چقدر نگران است."

5. استفاده در متون ادبی: "سگرمه" می‌تواند در شعر و ادبیات فارسی نیز به کار رود، به عنوان مثال برای توصیف حالات چهره و احساسات شخصیت‌ها.

با رعایت این نکات می‌توانید این کلمه را به درستی در نوشتار فارسی خود به کار ببرید.

1. وقتی او عصبانی می‌شود، سگرمه‌هایش به شدت بالا می‌آید و نشان می‌دهد که از چیزی ناراضی است.
2. معلم با دیدن سگرمه‌های درهم فرو رفته‌ی دانش‌آموزش فهمید که او در حال فکر کردن به یک سوال سخت است.
3. در طول جلسه‌ی مهم، همگی متوجه شدیم که سگرمه‌های مدیر به شدت درهم شده و نشان‌دهنده‌ی نگرانی‌اش است.