صبیح‌المنظر

کلمه "صبیح‌المنظر" به معنای "خوش‌نما" یا "زیبا" است و از ترکیب دو کلمه "صبیح" و "المنظر" تشکیل شده است. در نگارش و استفاده از این واژه، باید به چند نکته توجه شود:

1. نحوه نوشتن: این کلمه به صورت "صبیح‌المنظر" نوشته می‌شود و باید توجه داشت که بین دو بخش آن (صبیح و المنظر) باید از فاصله یا نیم‌فاصله استفاده نشود.

2. نکات نگارشی: اگر این کلمه در متن استفاده می‌شود، بهتر است به قواعد نگارشی و جملات قبل و بعد از آن توجه شود. مثلاً اگر در یک جمله توصیفی به کار می‌رود، باید به صورت صحیح و منطقی بیان شود.

3. قواعد صرفی و نحوی: "صبیح" صفت است و "المنظر" مضاف‌الیه. لذا در هر جایی که لازم شد این کلمه را به کار ببرید، باید به ساختار جمله توجه داشته باشید.

4. تلفظ: تلفظ صحیح این واژه به صورت "صَبیح‌المَنظَر" است که در آن "صَبیح" با فتحه و "المَنظَر" با کسره تلفظ می‌شود.

با رعایت این نکات می‌توانید از کلمه "صبیح‌المنظر" به درستی در نوشتار فارسی استفاده کنید.

1. او با چهره‌ای صبیح‌المنظر و لبخندی دلنشین، به مهمانی وارد شد و همه را مجذوب خود کرد.
2. در کنار دریا، دخترک صبیح‌المنظر با دستانی کوچک، دانه‌های شن را بین انگشتانش می‌ریخت و به بازی مشغول بود.
3. باغچه‌ی خانه‌اش پر از گل‌های رنگارنگ بود و هر بار که از کنار آن می‌گذشتم، چهره‌ی صبیح‌المنظر آن باغبان مهربان در یادم می‌ماند.