عاطل

کلمه "عاطل" در زبان فارسی به معنای بی‌کار، بیکار، یا بی‌فایده است. در نگارش و استفاده از این کلمه، قواعد زیر را رعایت کنید:

1. کتابت و املاء:

   • کلمه "عاطل" به صورت صحیح باید نوشته شود. هیچ گونه حرف اضافی یا حذف نباید در آن وجود داشته باشد.

2. جنس و عدد:

   • این کلمه به صورت مفرد و مذکر است. برای مؤنث آن می‌توان از "عاطله" استفاده کرد. همچنین در جمع، می‌توان به شکل "عاطلان" یا "عاطله‌ها" استفاده کرد.

3. استفاده در جملات:

   • باید دقت کنید که "عاطل" در جملات به عنوان صفت به کار می‌رود و به جای آن می‌توان از واژه‌های دیگر نظیر "بیکار" یا "بی‌فایده" نیز استفاده کرد.
   • به عنوان مثال: "او یک فرد عاطل است."

4. هم‌نشینی واژه‌ها:

   • توجه داشته باشید که این کلمه را باید در بافت مناسب و صحیح استفاده کنید تا به مفهوم جمله آسیب نرساند. مثلاً: "این طرح عاطل نیست، بلکه بسیار مفید است."
5. زبان محاوره و نوشتار:
   • هنگام استفاده در زبان محاوره، ممکن است از اصطلاحات غیررسمی یا معادل‌های دیگر استفاده شود، اما در نوشتار رسمی توصیه می‌شود از "عاطل" استفاده شود.

با رعایت این قواعد می‌توانید به درستی از کلمه "عاطل" در نوشتار و گفتار خود استفاده کنید.

1. او احساس می‌کند که در این شغل عاطل و بی‌حاصل است و به دنبال فرصت‌های جدید می‌گردد.
2. زندگی عاطل و بی‌هدف او باعث شده است که بسیاری از دوستانش از او فاصله بگیرند.
3. بهتر است از وقت‌های عاطل‌ و بی‌مصرف خود بهره‌برداری کرده و به یادگیری مهارت‌های جدید بپردازیم.