گران‌بها

کلمه "گران‌بها" در زبان فارسی به معنای ارزشمند و با ارزش است و دارای ویژگی‌های خاصی از لحاظ نگارشی و دستوری می‌باشد. در زیر به برخی از قواعد و نکات مرتبط با این کلمه اشاره می‌کنیم:

1. نوشتار با خط تیره: "گران‌بها" به صورت نوشتار ترکیبی نوشته می‌شود و بین دو جزء آن (گران و بها) خط تیره وجود دارد. این خط تیره به نشان دادن ترکیب دو کلمه و ایجاد یک مفهوم جدید کمک می‌کند.

2. جنس کلمه: "گران‌بها" یک صفت است و می‌تواند به اسم‌ها نسبت داده شود. به عنوان مثال: "این جواهر گران‌بها است."

3. تطابق با اسم: وقتی که این کلمه به اسم‌هایی که مؤنث یا مذکر هستند نسبت داده می‌شود، باید با آن‌ها از نظر جنس و تعداد تطابق داشته باشد. مثلاً: "کتاب‌های گران‌بها" و "مرواریدهای گران‌بها".

4. کاربرد در جملات: این کلمه معمولاً در جملات توصیفی استفاده می‌شود و به بیان ارزش یا اهمیت چیزی اشاره دارد. به عنوان مثال: "او یک دوست گران‌بها دارد."

5. نقش در جملات: "گران‌بها" می‌تواند به عنوان صفت، در جملات مختلف به کار رود و به توصیف اسم‌ها بپردازد.

با رعایت این نکات، می‌توان به درستی از کلمه "گران‌بها" در نگارش و گفتار استفاده کرد.

1. الماس‌ها به خاطر زیبایی و rarity‌شان به عنوان جواهرات گران‌بها شناخته می‌شوند.
2. دوستی واقعی یکی از گران‌بها‌ترین نعمت‌هایی است که انسان می‌تواند در زندگی خود داشته باشد.
3. این کتاب‌های تاریخی به دلیل اطلاعات ارزشمندی که ارائه می‌دهند، در کتابخانه‌ها گران‌بها هستند.