لدنی

کلمه "لدنی" در زبان فارسی به معنای "الهی" یا "فراگیر" مورد استفاده قرار می‌گیرد و بیشتر در متون دینی و عرفانی به کار می‌رود. در نوشتن و استفاده از این کلمه، رعایت چند نکته نگارشی مهم است:

1. جایگاه کلمه: "لدنی" معمولاً در جملات توصیفی و یا در وصف ویژگی‌ها و صفات به کار می‌رود، بنابراین بهتر است قبل و بعد از آن کلمات و جملات مرتبط و معنایی قرار گیرد.

2. حالت جملات: در جملات رسمی و ادبی، "لدنی" ممکن است به عنوان صفت به کار رود، به ویژه در متون عرفانی یا ادبیات مذهبی. مثلاً: "علم لدنی" به معنای علمی که از سوی خداوند غیر از طریق اسباب عادی به انسان داده می‌شود.

3. نکات نگارشی: در جملات فارسی، "لدنی" باید به درستی و با انطباق با سایر اجزای جمله نوشته شود. از نظر نگارشی، این کلمه به شکل صحیح «لدنی» بدون فاصله و با استفاده از حروف صحیح نوشته می‌شود.

4. نکات زبان‌شناسی: این کلمه معمولاً در متون رسمی و ادبی بیشتر دیده می‌شود، بنابراین باید در انتخاب زمینه استفاده آن دقت کرد.

در نهایت، استفاده از "لدنی" بستگی به زمینه و مفهوم جمله دارد، لذا باید به تناسب آن با محتوا توجه شود.

1. او همیشه به دنبال علم لدنی بود تا رازهای کائنات را کشف کند.
2. در این کتاب، به بررسی معانی و مفهوم علم لدنی پرداخته شده است.
3. برخی از عارفان معتقدند که علم لدنی، از طرف خداوند به دل انسان‌ها الهام می‌شود.