مشعل‌دار

کلمه "مشعل‌دار" از دو بخش "مشعل" و "دار" تشکیل شده است. در فارسی، این کلمه به معنای کسی است که مشعل یا چراغی در دست دارد و به ویژه در مواردی مانند مراسم‌ها یا جشن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

قواعد نگارشی و استفاده از "مشعل‌دار":

1. نوشتار صحیح:

   • این کلمه باید به صورت "مشعل‌دار" نوشته شود و از جدا کردن دو بخش آن به صورت "مشعل دار" خودداری شود.

2. جدا یا نزدیک نوشتن:

   • در زبان فارسی، کلماتی که با هم ترکیب می‌شوند و به یک مفهوم واحد اشاره می‌کنند، باید به صورت ترکیبی (با فاصله کمتر) نوشته شوند.

3. نحوه استفاده در جمله:

   • می‌توان از این کلمه در جملات به عنوان صفت و یا نقش فاعل استفاده کرد. به عنوان مثال:
     • «مشعل‌دار جلوتر از بقیه حرکت می‌کرد.»
     • «مراسم با حضور مشعل‌داران آغاز شد.»

4. نگارش رسمی:

   • در نوشتار رسمی یا متون ادبی، دقت کنید که از شکل ترکیبی این کلمه استفاده کنید و از به کار بردن اشکال غیررسمی خودداری نمایید.
5. معانی و کاربردها:
   • این کلمه می‌تواند به معانی مختلفی بستگی به متن داشته باشد، اما غالباً به شخصی اشاره دارد که در آئین‌ها و مراسم‌ها به عنوان یک نماد وجود دارد.

مثال‌های بیشتر:

• «مشعل‌دار در حالی که مشعل را بالا برد، به دیگران علامت داد تا حرکت کنند.»
• «در شب یلدا، جمعی از مشعل‌داران به خیابان‌ها آمده بودند.»

امیدوارم این اطلاعات به شما کمک کند! اگر سوال دیگری دارید، خوشحال می‌شوم که پاسخگو باشم.

1. در شب تاریک، مشعل‌دار با شعله‌های روشن خود راه را به مسافران نشان داد.
2. مشعل‌داران در جشن‌های بزرگ با مشعل‌های روشن خود فضایی جذاب و جادویی ایجاد کردند.
3. او به عنوان مشعل‌دار مراسم، مسئولیت داشت تا نور و امید را به دل‌های حاضران بیاورد.