بدیعه

کلمه "بدیعه" در زبان فارسی به معنای "خلق جدید" یا "ایجاد نو" است و در متون ادبی و علمی به کار می‌رود. در نگارش این کلمه، باید به نکات زیر توجه کنید:

1. نوشتار صحیح: کلمه "بدیعه" باید با حروف فارسی و به صورت درست نوشته شود.
2. نقطه‌گذاری: اگر این کلمه در انتهای جمله استفاده شود، به نقطه‌گذاری دقت کنید. مثلاً: "این بدیعه جدید است."
3. جایگاه کلمه: معمولاً این کلمه به عنوان اسم و در جمله به عنوان فاعل یا مفعول به کار می‌رود. به مثال زیر توجه کنید: "این بدیعه مورد استقبال قرار گرفت."
4. هم‌نشینی: در صورت هم‌نشینی با دیگر کلمات، دقت کنید که با کلمات دیگر هماهنگی معنایی داشته باشد. مثلاً: "بدیعه خلاقانه" یا "بدیعه نوآورانه".
5. قواعد دستوری: اگر در جمله‌ای استفاده می‌شود که نیاز به تغییر حالت دارد، به قواعد صرف و نحوه ترکیب کلمه با دیگر قیدها و صفات توجه کنید.

با رعایت این نکات، می‌توانید از کلمه "بدیعه" به درستی و به صورت مؤثر در نگارش خود استفاده کنید.

1. هنر بدیعه‌پردازی او در خلق آثار هنری، همگان را تحت تاثیر قرار داد.
2. این کتاب شامل داستان‌هایی است که هر کدام به نوعی بدیعه‌ای جدید در ادبیات امروز به شمار می‌آیند.
3. بدیعه این اختراع در ساده‌سازی زندگی روزمره به وضوح مشهود است.