پیگردی

کلمه «پیگردی» به معنای تعقیب یا دنبال کردن یک چیز یا فرد به کار می‌رود. در نوشته‌های فارسی، برای استفاده صحیح از این کلمه و سایر کلمات مشابه، توجه به چند نکته‌ی نگارشی و قواعدی ضروری است:

1. نحوه‌ی نوشتن:

   • کلمه‌ی «پیگردی» به صورت یکپارچه و بدون فاصله نوشته می‌شود.

2. استفاده در جملات:

   • این کلمه باید در متن به درستی و در زمینه‌ی مناسب به کار رود. مثلاً: «پلیس اقدام به پیگردی متهمان کرد.»

3. تلفظ:

   • در گفتار، تلفظ صحیح آن حائز اهمیت است؛ معمولاً به صورت «پی‌گردی» تلفظ می‌شود.

4. معنی و کاربرد:

   • آگاهی از معنای دقیق و کاربرد آن در متن اهمیت دارد. واژه «پیگردی» بیشتر در متون مربوط به قانون، جرم و جنایت و یا تعقیب و تحقیق به کار می‌رود.
5. توجه به نوشتار رسمی:
   • در نوشتارهای رسمی و علمی، لازم است کلمه با دقت و در زمینه‌ی مناسب مورد استفاده قرار گیرد.

با رعایت این نکات، می‌توان از کلمه «پیگردی» به صورت مؤثر و صحیح استفاده کرد.

1. به دلیل تخلف مالی، او تحت پیگردی قانونی قرار گرفت.
2. پیگردی موثر می‌تواند به کاهش جرایم در جامعه کمک کند.
3. پلیس برای متهمانی که به عدالت فرار کرده‌اند، پیگردی سریع آغاز کرد.