فارقلیط
license
98
2709
100
معنی کلمه فارقلیط
معنی واژه فارقلیط
paraclete
|
فارقلیط
معنی:
فارقلیط یا پارکلیت یا در پارسی ((فراخوان)) از زبان یونانی معمولی (پاراکلتوس یا parakletos) گرفته شدهاست که به معنای «کسی است که دلداری میدهد-تسلی بخش»یا «کسی که میانجی گری میکند-شفاعت کننده».این واژه از دو ریشه بخش پارا(فرا)+کالین(خوان) تشکیل شدهاست و بازتابی از واژهٔ عبری«مناههم» به معنای تسلی دهندهاست. بنابر فرهنگ لغت یونانی -انگلیسی عهد جدید و دیگر ادبیات مسیحی اولیهٔ ولتر بویر :معنی تکنیکی وکیل نادر است. این واژه چند بار در عهد جدید، به عنوان لقبی برای روح القدس آمدهاست که در مبحث روح القدسشناسی مسیحی و تثلیث الهی، استفاده میشود. این واژه به ویژه در انجیل یوحنا ذکر شدهاست (۱۴:۱۶، ۱۴:۲۶، ۱۵:۲۶، ۱۶:۷٬۲۰:۲۲) که در پارسی میتواند :مشاور، یاری رس، دلداری دهنده" ترجمه شود.کلیسای قدیم پارکلیت، را روح القدس میدانست (اعمال۱:۵، ۱:۸، ۲:۴، ۲:۳۸) و مسیحیان هنوز این نام را برای روح القدس بکار میبرند.
در ۱ یوحنا ۲:۱ «پارکلیت» را برای تشریح نقش میانجی گری عیسی مسیح بکار میرود.و در یوحنا ۱۴:۱۶ عیسی میگوید :«پارکلیت دیگری» برای یاری حواریانش خواهد آمد. ازینجا برمی آید که عیسی خود پارکلیت نخست است. در متی ۱۲-۳:۱۰ و لوقا ۱۷-۳:۹، یحیی تعمید دهنده میگوید که شخص قوی پس از او خواهد آمد که«شما را با روح القدس و آتش آن تعمید میدهد».چنگال پاک گرش، دستانش است.اوخرمن اشکوب خود را صاف میکند.او گندم خود را به انبار میدهد، کاه را با آتش فروننشاندنی میسوزاند." آیاتی مانند این را اغلب مسیحیان در تثلیث الهی خود برای توصیف اینکه چگونه خداوند بر جهان آشکار میشود و نقش خداوند در رستگاری، بکار میبرند. بنابراصول تثلیث، پارکلیت یا روح القدس، شخص سوم تثلیث است که به همراه موارد دیگر، هدایت و تسلی و حمایت را برای مردم تامین میکند.القاب دیگر روح القدس ازین قرارند :«روح الحق»(روان راستی)، روح روشن قادرالمطلقیت خدا، نفس القدس(دم پاک)، نفس قادر مطلق، دهندهٔ حیات، خداوندگار بخشش (ربالرحمه)، یاور، تسلی بخش، مشاور و حامی. برخی از مسیحیان قدیم شاید باور داشتهاند که خود عیسی پس از مرگ پیش پیروانش به عنوان روح و یاور بازگشت تا با ایشان سکنی گزیند. رنه جرارد، انسان شناس/فیلسوف مسیحی استدلال ی کند که پارکلیت باید این چنین ترجمه شود: وکیل مدافعی که از بشر در برابر یورش اهریمن، دفاع میکند.
محتویات
فارقلیط در اسلام
و (نیز) بخاطر این گفتهشان که « ما مسیح، عیسی پسر مریم، پیامبر خدا را کشتیم». در حالی که نه او را کشتند و نه به دار آوریختند، لکن امر بر آنها مشتبه شد، و هر آینه آنان که در (باره ی قتل) او اختلاف کردند، قطعاً از آن در شک هستند، و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی می کنند و به یقین او را نکشته اند.
از همان آغاز اسلام در قرن ۷ میلادیمنبع برخی از مسلمانان، محمد(ص) را به عنوان فارقلیط موعود مسیح شناختند. چراکه مدعی تشابهی میان واژهٔ پاراکلتوس (parakletos) به معنای دلداری دهنده و پریکلوتوس (periklutos) به معنی برگزیده شدند، که پریکلوتوس میتواند با واژه احمد، نام دیگر محمد(ص) در قرآن ترجمه شود. آیهٔ قرآنی که مسلمانان به آن ارجاع میدهند این است.
و آنگاه که عیسی پسر مریم گفت: ای پسران اسرائیل! من فرستاده خداوند بر شمایم، تا تورات پیش از من را تصدیق کنم و مژده دهم شما را به پیامبری که پس از من خواهد آمد؛ که نامش احمد است. ولی آنگاه که او با نشانهای روشن میآید، آنان میگویند که این جادویی آشکار است .
مسلمانان هم چنین باور دارند که محمد میانجی یا شفیع در روز جزاست. و او را «شفیع هذه الامه» (میانجیگر این امت) مینامند.
دیگر کاربردهای فارقلیط
برخی از جمله منتسر (مناتوس) در اواسط قرن دوم میلادی و مانی در سال ۲۱۰-۲۷۶ پس از میلاد ادعا کردند که فارقلیط موعود یوحنا اند.
ن ب و
مهدویت
پیوند به بیرون
Catholic Encyclopedia: Paraclete
Jewish Encyclopedia: Paraclete
Jesus Omen about the Paraclete, Have the Holy Bible foretold about Muhammad? by Dr. Monqueth Mahmoud El-Saquar
پانویس
پرش به بالا ↑ قرآن ۴:۱۵۷
پرش به بالا ↑ ۶۱:۶
منابع
ویکیپدیای انگلیسی
Dictionary of Bible OXFORD ۲۰۰۴
ن ب و
موعود در آخرالزمان
ردهها: اسلام و مسیحیتاصطلاحات مسیحیگفتههای عیسیمسیح و تاریخمسیحیتمنجینامهای خدا در مسیحیت
قس عربی
الفارقلیط (بالیونانیة: παράκλητος) (باللاتینیة: paracletus) مصطلح یونانی کوینی یعنی المعین، استخدم فی العهد الجدید للإشارة إلى الروح القدس فی المسیحیة.
استعمل المصطلح فی الیونانیة القدیمة کما فی إحدى خطب دیموستینی فی إشارة إلى محام أو من یستعان به فی سیاق قضائی. وتطور المصطلح بعد أن استعیر فی الترجمة السبعینیة للتناخ ومن ثم فی إنجیل یوحنا لیعنی المدافع کمضاد للمُتهم (الشیطان).
المصادر
^ Abbot، Edwin A., The Fourfold Gospel Section II the Beginning, CUP Archive, صفحة 284, GGKEY:70GYNDRQWWR, اطلع علیه بتاریخ 11 December 2012
^ Metzger، Bruce M.؛ Coogan، Michael D. (20 December 2001), The Oxford Guide to Ideas & Issues of the Bible, Oxford University Press, صفحة 204, ISBN 978-0-19-514917-3, اطلع علیه بتاریخ 11 December 2012
ChristianityPUA.svg هذه بذرة مقالة عن المسیحیة تحتاج للنمو والتحسین، فساهم فی إثرائها بالمشارکة فی تحریرها.
تصنیفات: دخیل إغریقیعبارات مسیحیةمصطلحات مسیحیةمواضیع إسلامیة مسیحیة
قس ترکی استانبولی
Paraklit veya Faraklit (Latince paracletus ← Yunanca: παράκλητος (Parakletos)), Kitab-ı Mukaddesin Yunanca metinlerinde (Yuhanna 14, 16) Kutsal Ruh için beraberinde gelen anlamında kullanılan bir sıfattır .
Paraklit sözcüğü Yuhanna İncilinin 14:16, 14:26, 15:26 ve 16:7inci ayetleri ile Yuhannanın Birinci Mektubunun 2:1 nolu ayetinde Kutsal Ruhu anlatmak üzere kullanılmıştır. Sözcük Yeni Ahitin bazı İngilizce çevirilerinde Tesellici (Comforter) ya da Yardımcı/Tavsiyeci(Advocate) olarak çevrilmiştir. Sözcük antik Yunancada mahkemede yardım eden kişi anlamında da kullanılmıştır. Kumran Yazıtları ya da Ölü Deniz Tomarları olarak bilinen metinlerde sözcük Gerçeğin Ruhu olarak geçer. Hristiyan inancında Kutsal Ruh Tanrının üç unsurundan birini tanımlamak için kullanılır.
Konu başlıkları
Paraklitin kimliği üzerine tartışmalar| kaynağı değiştir
İncil’in Yunanca metninde kullanılan Parakletos, Arapçaya çevrildiğinde iki farklı şekilde okunabilmektedir. Müslüman yazarlar kelimenin Perikletos (Ahmed ya da Muhammed olarak yorumlanan, övülmüş anlamında) şeklinde okunuşu üzerinden yola çıkarak İncil’in İslam peygamberi Muhammedi müjdelediği sonucuna ulaşırlar. Hıristiyan yazarlar ise Grek alfabesinin Arapça örneğinde olduğu gibi sesli harflerin kullanılmadığı ve kelimelerin farklı okunmasına açık bir dil olmadığını, bu yüzden kelimenin (Parakletos) Muhammed olamayacağını ifade ederler.
Kuran da İsanın Muhammedi haber verdiği şu ayette belirtilir: : "Bir vakit de Meryemin oğlu İsâ şöyle dedi: Ey İsrailoğulları! Ben size Allahın Resulüyüm, önümdeki Tevratın musaddıkı ve benden sonra gelecek bir Resulün müjdecisi olarak geldim ki onun ismi Ahmeddir. Sonra o onlara beyyinelerle gelince bu apaçık bir sihir dediler." (Saff: 6)
Bu ayet ile ilgili Muhammed Esed şu yorumda bulunur: : Bu deyim, Ârâmî Mawhamana isminin veya teriminin tam Yunanca karşılığı olan Períklytosun ("Çok Övülen") bozulmuş şeklidir. (Ârâmî dilinin, İsa zamanında ve ondan yüzyıllar sonra Filistinde kullanılan ve İncilin -şimdi ortada bulunmayan- orijinal metinlerinin dili olduğu hatırlanmalıdır.) Períklytos ile Paráklêtosun fonetik olarak birbirlerine yakınlığı karşısında, çevirmenlerin -yahut, daha büyük bir ihtimalle sonraki tarihlerdeki yazıcıların- bu iki ifadeyi nasıl karıştırdıklarını anlamak kolaylaşır. Hem Ârâmî Mawhamana hem de Yunanca Períklytosun ikisinin de hamide ("övdü/hamdetti") fiilinden ve hamd ("övgü") isminden türetilmiş olan Son Peygamberin iki ismi Muhammed ve Ahmed ile aynı anlamı taşımış olmasının önemi büyüktür.
Muhammed Esedin yorumunda İncilin orijinal nüshasının Aramice ve kayıp olduğu ön kabülü vardır, ancak modern Hıristiyan kaynakları İncilin ve İsanın kullandığı dilin Grekçe olduğu ve bugünkü İncillerin orijinal olduğunu ifade eder.
İncilde Parakletos ile ilgili bölümler| kaynağı değiştir
Yu 14:15 Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirirsiniz.
Yu 14:16-17 Ben de Babadan dileyeceğim ve O, sonsuza dek sizinle birlikte olsun diye size başka bir “Yardımcı”, Gerçeğin Ruhunu verecek. Dünya Onu kabul edemez. Çünkü Onu ne görür, ne de tanır. Siz Onu tanıyorsunuz. Çünkü O aranızda yaşıyor ve içinizde olacaktır.
Yu 14:18 Sizi öksüz bırakmayacağım, size geri döneceğim.
Yu 14:19 Az sonra dünya artık beni görmeyecek, ama siz beni göreceksiniz. Ben yaşadığım için siz de yaşayacaksınız. 20O gün anlayacaksınız ki, ben Babamdayım, siz bendesiniz, ben de sizdeyim.
Yu 14:21 Kim buyruklarımı bilir ve yerine getirirse, işte beni seven odur. Beni seveni Babam da sevecektir. Ben de onu seveceğim ve kendimi ona göstereceğim.»
Yu 14:22 Yahuda - İskariyot değil - Ona, «Rab, nasıl olur da kendini dünyaya göstermeyip bize göstereceksin?» diye sordu.
Yu 14:23 İsa ona şu karşılığı verdi: «Beni seven sözüme uyar, Babam da onu sever. Biz de ona gelir, onunla birlikte yaşarız.
Yu 14:24 Beni sevmeyen, sözlerime uymaz. İşittiğiniz söz benim değil, beni gönderen Babanındır.
Yu 14:25 Ben daha aranızdayken size bunları söyledim.
Yu 14:26 Ama Babanın benim adımla göndereceği “Yardımcı”, Kutsal Ruh, size her şeyi öğretecek, bütün söylediklerimi size hatırlatacak.
Yu 14:27 Size esenlik bırakıyorum, size kendi esenliğimi veriyorum. Ben size dünyanın verdiği gibi vermiyorum. Yüreğiniz sıkılmasın ve korkmasın.
Yu 14:28 (…) Artık sizinle uzun uzun konuşmayacağım. Çünkü bu dünyanın egemeni geliyor. Onun benim üzerimde hiçbir yetkisi yoktur. Ama dünyanın, Babayı sevdiğimi ve Babanın bana buyurduğu her şeyi yerine getirdiğimi anlamasını istiyorum. Haydi kalkın, buradan gidelim.
Ayrıca bakınız| kaynağı değiştir
Mübahele
Kaynakça| kaynağı değiştir
^
^
^ Kuran.gen.tr
^
^
Dış bağlantılar| kaynağı değiştir
Kitab-ı Mukaddes
İngilizce Vikipedi - Paraclete
İslama cevaplar
Kategoriler: Yeni Ahit teolojisiİsanın doktrin ve öğretileriİslam peygamberleri
قس انگلیسی
Paraclete (Gr. παράκλητος, Lat. paracletus) means advocate or helper. In Christianity, the term Holy Spirit most commonly refers to the paraclete.
Contents
Etymology
Paraclete comes from the Koine Greek word παράκλητος (paráklētos, that can signify "one who consoles or comforts, one who encourages or uplifts; hence refreshes, and/or one who intercedes on our behalf as an advocate in court"). The word for "Paraclete" is passive in form, and etymologically (originally) signified "called to ones side". The active form of the word, parakletor, is not found in the New Testament but is found in Septuagint in Job 16:2 in the plural, and means "comforters", in the saying of Job regarding the "miserable comforters" who failed to rekindle his spirit in his time of distress.
"Paraclete" in Classical Greek
The term is not common in non-Jewish texts. The best known use is by Demosthenes:
Citizens of Athens, I do not doubt that you are all pretty well aware that this trial has been the center of keen partisanship and active canvassing, for you saw the people who were accosting and annoying you just now at the casting of lots.1 But I have to make a request which ought to be granted without asking, that you will all give less weight to private entreaty or personal influence than to the spirit of justice and to the oath which you severally swore when you entered that box. You will reflect that justice and the oath concern yourselves and the commonwealth, whereas the importunity and party spirit of advocates serve the end of those private ambitions which you are convened by the laws to thwart, not to encourage for the advantage of evil-doers. (Demosthenes On the False Embassy 19:1)
Liddell and Scotts Greek-English Lexicon apart from Demosthenes (above) cites also the example of a slave summoned as a help.
"Paraclete" in Judaism
Philo speaks several times of "paraclete" advocates primarily in the sense of human intercessors.
The word later went from Hellenistic Jewish writing into rabbinical Hebrew writing. For a summary of rabbinical usage see Jewish Encyclopedia 1914 "Paraclete".
The word is not used in the Septuagint, the word "comforters" being different in Job. Other words are used to translate the Hebrew word מְנַחֵם (mənaḥḥēm "comforter") and Melitz Yosher (מליץ יושר).
Events in the
Life of Jesus
according to the Gospels
Life of Jesus
Early life
Ministry
Passion
Resurrection
In rest of the NT
Portals: P christianity.svg Christianity Bible.malmesbury.arp.jpg Bible
v t e
In modern Hebrew, the cognate praklit (פרקליט) means solicitor or legal counsel, praklit ha-mechoz means district attorney, and praklitut ha-medina the Israeli equivalent of the solicitor-general.
"Paraclete" in Christianity
New Testament
In the Greek New Testament the word is most prominent in the Johannine writings. It appears in the Gospel of John (14:16, 14:26, 15:26, 16:7) where it may be translated into English as "counselor", "helper", encourager, advocate, or "comforter". The early church identified the Paraclete as the Holy Spirit (Acts 1:5,1:8,2:4,2:38) and Christians continue to use Paraclete as a title for the Spirit of God. In the Gospel of Matthew, chapter 5 v. 4 Jesus Christ uses the verb παρακληθήσονται, paraclethesontai, traditionally interpreted to signify "to be refreshed, encouraged, or comforted". The text may also be translated as vocative as well as the traditional nominative. Then the meaning of paraclethesontai, also informative of the meaning of the name, or noun Paraclete, implicates are going to summon or will be breaking off... The Paraclete may thus mean the summoner or the one, who, or that which makes free
In 1 John 2:1 "Paraclete" is used to describe the intercessory role of Jesus Christ who pleads to The Father on our behalf. And in John 14:16 Jesus says "another Paraclete" will come to help his disciples, implying Jesus is the first and primary Paraclete.
In Matt 3:10-12 and Luke 3:9-17 John the Baptist says a powerful one coming after him "will baptize you with the Holy Spirit and with fire. His winnowing fork is in his hand, and he will clear his threshing floor, gathering his wheat into the barn and burning up the chaff with unquenchable fire." (NIV)
Verses like these are often used by Christians in Trinitarian theology to describe how God is revealed to the world and Gods role in salvation. According to Trinitarian doctrine, the Paraclete or Holy Spirit is the third person of the Trinity who among other things provides guidance, consolation, strength, and support to people. Other titles for the Holy Spirit include Spirit of Truth, Lightful Spirit of God Almighty, Holy Breath, Almighty Breath, Giver of Life, Lord of Grace, Helper, Comforter, Counselor and Supporterneeded.
During his period as a hermit in the mid 12th century, Peter Abelard dedicated his chapel to the Paraclete because "I had come there as a fugitive and, in the depths of my despair, was granted some comfort by the grace of God.
Interpretations
"Another paraclete" as the invisible presence of Jesus
Raymond Brown (1970) supported by Johnston (2005) read that the "another Paraclete" of John 14:16 is in many ways "another Jesus," the Paraclete is the presence of Jesus after Jesus ascends to his Father.
Paraclete in Islam
Many Muslim writers have argued that “another Paraclete” (John 14:16)—the first being Jesus—refers to Muhammad. The earliest scholar is probably Ibn Ishaq (died 767), who Islamic tradition states was the grandson of a Christian. Others who interpreted the paraclete as a reference to Muhammad include Ibn Taymiyyah, Ibn Kathir, Al-Qurtubi, Rahmatullah Kairanawi (1818-1891), and contemporary Muslim scholars such as Martin Lings. A few Muslim commentators, such as David Benjamin Keldani (1928), have argued that the original Greek word used was periklytos, meaning famed, illustrious, or praiseworthy, rendered in Arabic as Ahmad, and that this was substituted by Christians with parakletos.
See also
Holy Spirit
Holy Spirit (Christianity)
Cult of the Holy Spirit
Holy Spirit (Judaism)
Holy Spirit (Islam)
Montanism
Servants of the Paraclete
References
Jump up ^ "LSJ Lexicon entry". Perseus.tufts.edu. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ bible-history.com. "bible-history.com". bible-history.com. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ According to Walter Bauers Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature: "the technical meaning lawyer, attorney is rare."
Jump up ^ ἐσθ᾽ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ὅλης τῆς πόλεως, αἱ δὲ τῶν παρακλήτων αὗται δεήσεις καὶ σπουδαὶ τῶν ἰδίων πλεονεξιῶν εἵνεκα γίγνονται,
Jump up ^ παρά-κλητος , ον, A. called to ones aid, in a court of justice : as Subst., legal assistant, advocate, D.19.1, Lycurg. Fr.102, etc. 2. summoned, “δοῦλοι” D.C.46.20, cf. BGU601.12 (ii A.D.). II. intercessor, Ph.2.520 : hence in NT, Παράκλητος, of the Holy Spirit, Ev.Jo.14.16, cf. 1 Ep.Jo.2.1.
Jump up ^ 30 October 2009 (2009-10-30). "The six uses of paraclete by Philo tabulated (halfway down article)". Bibleq.info. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ The Orthodox Jewish Brit Chadasha Bible Translation
Jump up ^ Strongs G3875link
Jump up ^ "Matthew, chapter 5". Perseus.tufts.edu. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ "Greek Word Study Tool". Perseus.tufts.edu. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ "The Letters of Abelard and Heloise", Betty Radice, Trans. London: Penguin, 1973. P. 30
Jump up ^ The Gospel according to John: Volume 2 Raymond Edward Brown - 1970 "Thus, the one whom John calls "another Paraclete" is another Jesus. Since the Paraclete can come only when Jesus departs, the Paraclete is the presence of Jesus when Jesus is absent. Jesus promises to dwell within his disciples are"
Jump up ^ The Spirit of Jesus in Scripture and prayer - Page 60 James W. Kinn - 2004 "Second, the whole complex of parallels above leads Raymond Brown to a more profound conclusion: the Holy Spirit continues the presence of Jesus. Thus the one whom Jesus calls "another Paraclete" is in many ways another Jesus, ."
Jump up ^ The Spirit-Paraclete in the Gospel of John - Page 94 George Johnston - 2005 "Brown cannot regard such parallelism as coincidental, and he is perfectly correct. His conclusion is that as "another Paraclete" the Paraclete is, as it were, another Jesus ... and the Paraclete is the presence of Jesus when Jesus is "
Jump up ^ The creed: the apostolic faith in contemporary theology - Page 275 Berard L. Marthaler - 1993 "Thus," writes Brown, "the one whom John calls another Paraclete is another Jesus."17 The Paraclete is the presence of God in the world when Jesus ascends to the Father."
Jump up ^ Page 50 "As early as Ibn Ishaq (85-151 AH) the biographer of Muhammad, the Muslims identified the Paraclete - referred to in Johns ... "to give his followers another Paraclete that may be with them forever" is none other than Muhammad."
Jump up ^ Al-Masāq: studia arabo-islamica mediterranea: Volumes 9 à 10 ;Volume 9 University of Leeds. Dept. of Modern Arabic Studies, Taylor & Francis - 1997 "Many Muslim writers, including Ibn Hazm, al-Taban,al-Qurtubi, and Ibn Taymiyya, have identified the Paraclete with Muhammad. Probably the first to do so was the his biographer Ibn Ishaq in the mid eighth century."
Jump up ^ "The Promised Prophet of the Bible". Scribd.com. 2007-07-31. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ "Isa", Encyclopedia of Islam
Jump up ^ Watt (1991) pp. 33–34
External links
Look up paraclete in Wiktionary, the free dictionary.
Catholic Encyclopedia: Paraclete
Jewish Encyclopedia: Paraclete
v t e
New Testament people
v t e
People and things in the Quran
Categories: Christian termsChristianity and IslamDoctrines and teachings of JesusJesus and historyNames of God in ChristianityNew Testament Greek words and phrasesNew Testament theologyPneumatologySayings of Jesus
قس اسپرانتو
Parakleto (greke παρακλητος/parakletos, "konsolanto") estas iu, kiun Jesuo Kristo promesis sendi al la mondo post sia ĉieliro, kiel li diris en la Biblio (Johano 14:16-17,26):
Kaj mi petos la Patron, kaj Li donos al vi alian Parakleton, por ke li restadu kun vi por ĉiam; tiu estas la Spirito de la vero, kiun la mondo ne povas akcepti, ĉar ĝi lin ne vidas nek konas; vi lin konas, ĉar li restadas kun vi kaj estos en vi. ... Sed la Parakleto, la Sankta Spirito, kiun la Patro sendos en mia nomo, instruos vin pri ĉio, kaj vin rememorigos pri ĉio, kion mi diris al vi.
Laŭ kristanismo, Sankta Johano diris, ke la Parakleto estas la nevidebla Sankta Spirito, la tria Persono de la Triunuo. Pli detale, en la Evangelioj kaj aliaj sanktaj kristanaj Skriboj li ne estas nomata dia persono aludanta al Triunuo; sed al la Parakleto estas atribuataj personaj aktivaĵoj kiel “li defendas... li konsolas... li instruos... li memorigos... li komprenigos... kontraŭ kies iluminigo eblas, pekante, rezisti... La pekanto kontraŭ li ne povas esti pardonata...”: agadoj tiaj pentras karakterizojn de persono; kaj ĝuste tiaj katakterizoj diversmaniere ripetataj dekojn da fojoj preskaù en ciuj Skribaj libroj portis kristanojn spontane, en siaj liturgiaĵoj, adore kunigi la tri diajn personojn per la samniveliganta esprimo: “Patro, ni vin preğas per Jesuo Kristo via filo en la komuneco kun la Sankta Spirito”. Kaj fine la Sanktaskriba persona Parakleto proklamiĝis, krom katekisme, ankaŭ dogme Triunuulo. Ĉiuj kristanaj konfesioj konfesas la diecon de la Parakleto kaj Lin adoras en la Triunuo.
Informcele nemalutilas scii ke kiel trahistorie iuj sin proklamis la Mesio, aliaj sin priklamis la Parakleto.
Laŭ spiritismo la Parakleto estas la vero mem kaj la helpo sendita de Dio, per enkarnigitaj aŭ elkarnigitaj spiritoj, por ke la homoj atingu la veron. Foje filozofoj, aparte en en idealismaj movadoj, la Parakleto estis reduktita al idea korifeo de idealismo aŭ kontraŭmateriismo, en kiuj li ludas kun nuancoj senpersonaj.
Montanus
Manikeo
Mohameto
Ĝermo pri religio
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri religio.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
Kategorioj: KristanismoIslamo
paraclete, aberrant
روح القدس، باراكليت
شفیع، روح القدس، میانجی
در ۱ یوحنا ۲:۱ «پارکلیت» را برای تشریح نقش میانجی گری عیسی مسیح بکار میرود.و در یوحنا ۱۴:۱۶ عیسی میگوید :«پارکلیت دیگری» برای یاری حواریانش خواهد آمد. ازینجا برمی آید که عیسی خود پارکلیت نخست است. در متی ۱۲-۳:۱۰ و لوقا ۱۷-۳:۹، یحیی تعمید دهنده میگوید که شخص قوی پس از او خواهد آمد که«شما را با روح القدس و آتش آن تعمید میدهد».چنگال پاک گرش، دستانش است.اوخرمن اشکوب خود را صاف میکند.او گندم خود را به انبار میدهد، کاه را با آتش فروننشاندنی میسوزاند." آیاتی مانند این را اغلب مسیحیان در تثلیث الهی خود برای توصیف اینکه چگونه خداوند بر جهان آشکار میشود و نقش خداوند در رستگاری، بکار میبرند. بنابراصول تثلیث، پارکلیت یا روح القدس، شخص سوم تثلیث است که به همراه موارد دیگر، هدایت و تسلی و حمایت را برای مردم تامین میکند.القاب دیگر روح القدس ازین قرارند :«روح الحق»(روان راستی)، روح روشن قادرالمطلقیت خدا، نفس القدس(دم پاک)، نفس قادر مطلق، دهندهٔ حیات، خداوندگار بخشش (ربالرحمه)، یاور، تسلی بخش، مشاور و حامی. برخی از مسیحیان قدیم شاید باور داشتهاند که خود عیسی پس از مرگ پیش پیروانش به عنوان روح و یاور بازگشت تا با ایشان سکنی گزیند. رنه جرارد، انسان شناس/فیلسوف مسیحی استدلال ی کند که پارکلیت باید این چنین ترجمه شود: وکیل مدافعی که از بشر در برابر یورش اهریمن، دفاع میکند.
محتویات
فارقلیط در اسلام
و (نیز) بخاطر این گفتهشان که « ما مسیح، عیسی پسر مریم، پیامبر خدا را کشتیم». در حالی که نه او را کشتند و نه به دار آوریختند، لکن امر بر آنها مشتبه شد، و هر آینه آنان که در (باره ی قتل) او اختلاف کردند، قطعاً از آن در شک هستند، و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی می کنند و به یقین او را نکشته اند.
از همان آغاز اسلام در قرن ۷ میلادیمنبع برخی از مسلمانان، محمد(ص) را به عنوان فارقلیط موعود مسیح شناختند. چراکه مدعی تشابهی میان واژهٔ پاراکلتوس (parakletos) به معنای دلداری دهنده و پریکلوتوس (periklutos) به معنی برگزیده شدند، که پریکلوتوس میتواند با واژه احمد، نام دیگر محمد(ص) در قرآن ترجمه شود. آیهٔ قرآنی که مسلمانان به آن ارجاع میدهند این است.
و آنگاه که عیسی پسر مریم گفت: ای پسران اسرائیل! من فرستاده خداوند بر شمایم، تا تورات پیش از من را تصدیق کنم و مژده دهم شما را به پیامبری که پس از من خواهد آمد؛ که نامش احمد است. ولی آنگاه که او با نشانهای روشن میآید، آنان میگویند که این جادویی آشکار است .
مسلمانان هم چنین باور دارند که محمد میانجی یا شفیع در روز جزاست. و او را «شفیع هذه الامه» (میانجیگر این امت) مینامند.
دیگر کاربردهای فارقلیط
برخی از جمله منتسر (مناتوس) در اواسط قرن دوم میلادی و مانی در سال ۲۱۰-۲۷۶ پس از میلاد ادعا کردند که فارقلیط موعود یوحنا اند.
ن ب و
مهدویت
پیوند به بیرون
Catholic Encyclopedia: Paraclete
Jewish Encyclopedia: Paraclete
Jesus Omen about the Paraclete, Have the Holy Bible foretold about Muhammad? by Dr. Monqueth Mahmoud El-Saquar
پانویس
پرش به بالا ↑ قرآن ۴:۱۵۷
پرش به بالا ↑ ۶۱:۶
منابع
ویکیپدیای انگلیسی
Dictionary of Bible OXFORD ۲۰۰۴
ن ب و
موعود در آخرالزمان
ردهها: اسلام و مسیحیتاصطلاحات مسیحیگفتههای عیسیمسیح و تاریخمسیحیتمنجینامهای خدا در مسیحیت
قس عربی
الفارقلیط (بالیونانیة: παράκλητος) (باللاتینیة: paracletus) مصطلح یونانی کوینی یعنی المعین، استخدم فی العهد الجدید للإشارة إلى الروح القدس فی المسیحیة.
استعمل المصطلح فی الیونانیة القدیمة کما فی إحدى خطب دیموستینی فی إشارة إلى محام أو من یستعان به فی سیاق قضائی. وتطور المصطلح بعد أن استعیر فی الترجمة السبعینیة للتناخ ومن ثم فی إنجیل یوحنا لیعنی المدافع کمضاد للمُتهم (الشیطان).
المصادر
^ Abbot، Edwin A., The Fourfold Gospel Section II the Beginning, CUP Archive, صفحة 284, GGKEY:70GYNDRQWWR, اطلع علیه بتاریخ 11 December 2012
^ Metzger، Bruce M.؛ Coogan، Michael D. (20 December 2001), The Oxford Guide to Ideas & Issues of the Bible, Oxford University Press, صفحة 204, ISBN 978-0-19-514917-3, اطلع علیه بتاریخ 11 December 2012
ChristianityPUA.svg هذه بذرة مقالة عن المسیحیة تحتاج للنمو والتحسین، فساهم فی إثرائها بالمشارکة فی تحریرها.
تصنیفات: دخیل إغریقیعبارات مسیحیةمصطلحات مسیحیةمواضیع إسلامیة مسیحیة
قس ترکی استانبولی
Paraklit veya Faraklit (Latince paracletus ← Yunanca: παράκλητος (Parakletos)), Kitab-ı Mukaddesin Yunanca metinlerinde (Yuhanna 14, 16) Kutsal Ruh için beraberinde gelen anlamında kullanılan bir sıfattır .
Paraklit sözcüğü Yuhanna İncilinin 14:16, 14:26, 15:26 ve 16:7inci ayetleri ile Yuhannanın Birinci Mektubunun 2:1 nolu ayetinde Kutsal Ruhu anlatmak üzere kullanılmıştır. Sözcük Yeni Ahitin bazı İngilizce çevirilerinde Tesellici (Comforter) ya da Yardımcı/Tavsiyeci(Advocate) olarak çevrilmiştir. Sözcük antik Yunancada mahkemede yardım eden kişi anlamında da kullanılmıştır. Kumran Yazıtları ya da Ölü Deniz Tomarları olarak bilinen metinlerde sözcük Gerçeğin Ruhu olarak geçer. Hristiyan inancında Kutsal Ruh Tanrının üç unsurundan birini tanımlamak için kullanılır.
Konu başlıkları
Paraklitin kimliği üzerine tartışmalar| kaynağı değiştir
İncil’in Yunanca metninde kullanılan Parakletos, Arapçaya çevrildiğinde iki farklı şekilde okunabilmektedir. Müslüman yazarlar kelimenin Perikletos (Ahmed ya da Muhammed olarak yorumlanan, övülmüş anlamında) şeklinde okunuşu üzerinden yola çıkarak İncil’in İslam peygamberi Muhammedi müjdelediği sonucuna ulaşırlar. Hıristiyan yazarlar ise Grek alfabesinin Arapça örneğinde olduğu gibi sesli harflerin kullanılmadığı ve kelimelerin farklı okunmasına açık bir dil olmadığını, bu yüzden kelimenin (Parakletos) Muhammed olamayacağını ifade ederler.
Kuran da İsanın Muhammedi haber verdiği şu ayette belirtilir: : "Bir vakit de Meryemin oğlu İsâ şöyle dedi: Ey İsrailoğulları! Ben size Allahın Resulüyüm, önümdeki Tevratın musaddıkı ve benden sonra gelecek bir Resulün müjdecisi olarak geldim ki onun ismi Ahmeddir. Sonra o onlara beyyinelerle gelince bu apaçık bir sihir dediler." (Saff: 6)
Bu ayet ile ilgili Muhammed Esed şu yorumda bulunur: : Bu deyim, Ârâmî Mawhamana isminin veya teriminin tam Yunanca karşılığı olan Períklytosun ("Çok Övülen") bozulmuş şeklidir. (Ârâmî dilinin, İsa zamanında ve ondan yüzyıllar sonra Filistinde kullanılan ve İncilin -şimdi ortada bulunmayan- orijinal metinlerinin dili olduğu hatırlanmalıdır.) Períklytos ile Paráklêtosun fonetik olarak birbirlerine yakınlığı karşısında, çevirmenlerin -yahut, daha büyük bir ihtimalle sonraki tarihlerdeki yazıcıların- bu iki ifadeyi nasıl karıştırdıklarını anlamak kolaylaşır. Hem Ârâmî Mawhamana hem de Yunanca Períklytosun ikisinin de hamide ("övdü/hamdetti") fiilinden ve hamd ("övgü") isminden türetilmiş olan Son Peygamberin iki ismi Muhammed ve Ahmed ile aynı anlamı taşımış olmasının önemi büyüktür.
Muhammed Esedin yorumunda İncilin orijinal nüshasının Aramice ve kayıp olduğu ön kabülü vardır, ancak modern Hıristiyan kaynakları İncilin ve İsanın kullandığı dilin Grekçe olduğu ve bugünkü İncillerin orijinal olduğunu ifade eder.
İncilde Parakletos ile ilgili bölümler| kaynağı değiştir
Yu 14:15 Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirirsiniz.
Yu 14:16-17 Ben de Babadan dileyeceğim ve O, sonsuza dek sizinle birlikte olsun diye size başka bir “Yardımcı”, Gerçeğin Ruhunu verecek. Dünya Onu kabul edemez. Çünkü Onu ne görür, ne de tanır. Siz Onu tanıyorsunuz. Çünkü O aranızda yaşıyor ve içinizde olacaktır.
Yu 14:18 Sizi öksüz bırakmayacağım, size geri döneceğim.
Yu 14:19 Az sonra dünya artık beni görmeyecek, ama siz beni göreceksiniz. Ben yaşadığım için siz de yaşayacaksınız. 20O gün anlayacaksınız ki, ben Babamdayım, siz bendesiniz, ben de sizdeyim.
Yu 14:21 Kim buyruklarımı bilir ve yerine getirirse, işte beni seven odur. Beni seveni Babam da sevecektir. Ben de onu seveceğim ve kendimi ona göstereceğim.»
Yu 14:22 Yahuda - İskariyot değil - Ona, «Rab, nasıl olur da kendini dünyaya göstermeyip bize göstereceksin?» diye sordu.
Yu 14:23 İsa ona şu karşılığı verdi: «Beni seven sözüme uyar, Babam da onu sever. Biz de ona gelir, onunla birlikte yaşarız.
Yu 14:24 Beni sevmeyen, sözlerime uymaz. İşittiğiniz söz benim değil, beni gönderen Babanındır.
Yu 14:25 Ben daha aranızdayken size bunları söyledim.
Yu 14:26 Ama Babanın benim adımla göndereceği “Yardımcı”, Kutsal Ruh, size her şeyi öğretecek, bütün söylediklerimi size hatırlatacak.
Yu 14:27 Size esenlik bırakıyorum, size kendi esenliğimi veriyorum. Ben size dünyanın verdiği gibi vermiyorum. Yüreğiniz sıkılmasın ve korkmasın.
Yu 14:28 (…) Artık sizinle uzun uzun konuşmayacağım. Çünkü bu dünyanın egemeni geliyor. Onun benim üzerimde hiçbir yetkisi yoktur. Ama dünyanın, Babayı sevdiğimi ve Babanın bana buyurduğu her şeyi yerine getirdiğimi anlamasını istiyorum. Haydi kalkın, buradan gidelim.
Ayrıca bakınız| kaynağı değiştir
Mübahele
Kaynakça| kaynağı değiştir
^
^
^ Kuran.gen.tr
^
^
Dış bağlantılar| kaynağı değiştir
Kitab-ı Mukaddes
İngilizce Vikipedi - Paraclete
İslama cevaplar
Kategoriler: Yeni Ahit teolojisiİsanın doktrin ve öğretileriİslam peygamberleri
قس انگلیسی
Paraclete (Gr. παράκλητος, Lat. paracletus) means advocate or helper. In Christianity, the term Holy Spirit most commonly refers to the paraclete.
Contents
Etymology
Paraclete comes from the Koine Greek word παράκλητος (paráklētos, that can signify "one who consoles or comforts, one who encourages or uplifts; hence refreshes, and/or one who intercedes on our behalf as an advocate in court"). The word for "Paraclete" is passive in form, and etymologically (originally) signified "called to ones side". The active form of the word, parakletor, is not found in the New Testament but is found in Septuagint in Job 16:2 in the plural, and means "comforters", in the saying of Job regarding the "miserable comforters" who failed to rekindle his spirit in his time of distress.
"Paraclete" in Classical Greek
The term is not common in non-Jewish texts. The best known use is by Demosthenes:
Citizens of Athens, I do not doubt that you are all pretty well aware that this trial has been the center of keen partisanship and active canvassing, for you saw the people who were accosting and annoying you just now at the casting of lots.1 But I have to make a request which ought to be granted without asking, that you will all give less weight to private entreaty or personal influence than to the spirit of justice and to the oath which you severally swore when you entered that box. You will reflect that justice and the oath concern yourselves and the commonwealth, whereas the importunity and party spirit of advocates serve the end of those private ambitions which you are convened by the laws to thwart, not to encourage for the advantage of evil-doers. (Demosthenes On the False Embassy 19:1)
Liddell and Scotts Greek-English Lexicon apart from Demosthenes (above) cites also the example of a slave summoned as a help.
"Paraclete" in Judaism
Philo speaks several times of "paraclete" advocates primarily in the sense of human intercessors.
The word later went from Hellenistic Jewish writing into rabbinical Hebrew writing. For a summary of rabbinical usage see Jewish Encyclopedia 1914 "Paraclete".
The word is not used in the Septuagint, the word "comforters" being different in Job. Other words are used to translate the Hebrew word מְנַחֵם (mənaḥḥēm "comforter") and Melitz Yosher (מליץ יושר).
Events in the
Life of Jesus
according to the Gospels
Life of Jesus
Early life
Ministry
Passion
Resurrection
In rest of the NT
Portals: P christianity.svg Christianity Bible.malmesbury.arp.jpg Bible
v t e
In modern Hebrew, the cognate praklit (פרקליט) means solicitor or legal counsel, praklit ha-mechoz means district attorney, and praklitut ha-medina the Israeli equivalent of the solicitor-general.
"Paraclete" in Christianity
New Testament
In the Greek New Testament the word is most prominent in the Johannine writings. It appears in the Gospel of John (14:16, 14:26, 15:26, 16:7) where it may be translated into English as "counselor", "helper", encourager, advocate, or "comforter". The early church identified the Paraclete as the Holy Spirit (Acts 1:5,1:8,2:4,2:38) and Christians continue to use Paraclete as a title for the Spirit of God. In the Gospel of Matthew, chapter 5 v. 4 Jesus Christ uses the verb παρακληθήσονται, paraclethesontai, traditionally interpreted to signify "to be refreshed, encouraged, or comforted". The text may also be translated as vocative as well as the traditional nominative. Then the meaning of paraclethesontai, also informative of the meaning of the name, or noun Paraclete, implicates are going to summon or will be breaking off... The Paraclete may thus mean the summoner or the one, who, or that which makes free
In 1 John 2:1 "Paraclete" is used to describe the intercessory role of Jesus Christ who pleads to The Father on our behalf. And in John 14:16 Jesus says "another Paraclete" will come to help his disciples, implying Jesus is the first and primary Paraclete.
In Matt 3:10-12 and Luke 3:9-17 John the Baptist says a powerful one coming after him "will baptize you with the Holy Spirit and with fire. His winnowing fork is in his hand, and he will clear his threshing floor, gathering his wheat into the barn and burning up the chaff with unquenchable fire." (NIV)
Verses like these are often used by Christians in Trinitarian theology to describe how God is revealed to the world and Gods role in salvation. According to Trinitarian doctrine, the Paraclete or Holy Spirit is the third person of the Trinity who among other things provides guidance, consolation, strength, and support to people. Other titles for the Holy Spirit include Spirit of Truth, Lightful Spirit of God Almighty, Holy Breath, Almighty Breath, Giver of Life, Lord of Grace, Helper, Comforter, Counselor and Supporterneeded.
During his period as a hermit in the mid 12th century, Peter Abelard dedicated his chapel to the Paraclete because "I had come there as a fugitive and, in the depths of my despair, was granted some comfort by the grace of God.
Interpretations
"Another paraclete" as the invisible presence of Jesus
Raymond Brown (1970) supported by Johnston (2005) read that the "another Paraclete" of John 14:16 is in many ways "another Jesus," the Paraclete is the presence of Jesus after Jesus ascends to his Father.
Paraclete in Islam
Many Muslim writers have argued that “another Paraclete” (John 14:16)—the first being Jesus—refers to Muhammad. The earliest scholar is probably Ibn Ishaq (died 767), who Islamic tradition states was the grandson of a Christian. Others who interpreted the paraclete as a reference to Muhammad include Ibn Taymiyyah, Ibn Kathir, Al-Qurtubi, Rahmatullah Kairanawi (1818-1891), and contemporary Muslim scholars such as Martin Lings. A few Muslim commentators, such as David Benjamin Keldani (1928), have argued that the original Greek word used was periklytos, meaning famed, illustrious, or praiseworthy, rendered in Arabic as Ahmad, and that this was substituted by Christians with parakletos.
See also
Holy Spirit
Holy Spirit (Christianity)
Cult of the Holy Spirit
Holy Spirit (Judaism)
Holy Spirit (Islam)
Montanism
Servants of the Paraclete
References
Jump up ^ "LSJ Lexicon entry". Perseus.tufts.edu. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ bible-history.com. "bible-history.com". bible-history.com. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ According to Walter Bauers Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature: "the technical meaning lawyer, attorney is rare."
Jump up ^ ἐσθ᾽ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ὅλης τῆς πόλεως, αἱ δὲ τῶν παρακλήτων αὗται δεήσεις καὶ σπουδαὶ τῶν ἰδίων πλεονεξιῶν εἵνεκα γίγνονται,
Jump up ^ παρά-κλητος , ον, A. called to ones aid, in a court of justice : as Subst., legal assistant, advocate, D.19.1, Lycurg. Fr.102, etc. 2. summoned, “δοῦλοι” D.C.46.20, cf. BGU601.12 (ii A.D.). II. intercessor, Ph.2.520 : hence in NT, Παράκλητος, of the Holy Spirit, Ev.Jo.14.16, cf. 1 Ep.Jo.2.1.
Jump up ^ 30 October 2009 (2009-10-30). "The six uses of paraclete by Philo tabulated (halfway down article)". Bibleq.info. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ The Orthodox Jewish Brit Chadasha Bible Translation
Jump up ^ Strongs G3875link
Jump up ^ "Matthew, chapter 5". Perseus.tufts.edu. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ "Greek Word Study Tool". Perseus.tufts.edu. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ "The Letters of Abelard and Heloise", Betty Radice, Trans. London: Penguin, 1973. P. 30
Jump up ^ The Gospel according to John: Volume 2 Raymond Edward Brown - 1970 "Thus, the one whom John calls "another Paraclete" is another Jesus. Since the Paraclete can come only when Jesus departs, the Paraclete is the presence of Jesus when Jesus is absent. Jesus promises to dwell within his disciples are"
Jump up ^ The Spirit of Jesus in Scripture and prayer - Page 60 James W. Kinn - 2004 "Second, the whole complex of parallels above leads Raymond Brown to a more profound conclusion: the Holy Spirit continues the presence of Jesus. Thus the one whom Jesus calls "another Paraclete" is in many ways another Jesus, ."
Jump up ^ The Spirit-Paraclete in the Gospel of John - Page 94 George Johnston - 2005 "Brown cannot regard such parallelism as coincidental, and he is perfectly correct. His conclusion is that as "another Paraclete" the Paraclete is, as it were, another Jesus ... and the Paraclete is the presence of Jesus when Jesus is "
Jump up ^ The creed: the apostolic faith in contemporary theology - Page 275 Berard L. Marthaler - 1993 "Thus," writes Brown, "the one whom John calls another Paraclete is another Jesus."17 The Paraclete is the presence of God in the world when Jesus ascends to the Father."
Jump up ^ Page 50 "As early as Ibn Ishaq (85-151 AH) the biographer of Muhammad, the Muslims identified the Paraclete - referred to in Johns ... "to give his followers another Paraclete that may be with them forever" is none other than Muhammad."
Jump up ^ Al-Masāq: studia arabo-islamica mediterranea: Volumes 9 à 10 ;Volume 9 University of Leeds. Dept. of Modern Arabic Studies, Taylor & Francis - 1997 "Many Muslim writers, including Ibn Hazm, al-Taban,al-Qurtubi, and Ibn Taymiyya, have identified the Paraclete with Muhammad. Probably the first to do so was the his biographer Ibn Ishaq in the mid eighth century."
Jump up ^ "The Promised Prophet of the Bible". Scribd.com. 2007-07-31. Retrieved 2014-03-11.
Jump up ^ "Isa", Encyclopedia of Islam
Jump up ^ Watt (1991) pp. 33–34
External links
Look up paraclete in Wiktionary, the free dictionary.
Catholic Encyclopedia: Paraclete
Jewish Encyclopedia: Paraclete
v t e
New Testament people
v t e
People and things in the Quran
Categories: Christian termsChristianity and IslamDoctrines and teachings of JesusJesus and historyNames of God in ChristianityNew Testament Greek words and phrasesNew Testament theologyPneumatologySayings of Jesus
قس اسپرانتو
Parakleto (greke παρακλητος/parakletos, "konsolanto") estas iu, kiun Jesuo Kristo promesis sendi al la mondo post sia ĉieliro, kiel li diris en la Biblio (Johano 14:16-17,26):
Kaj mi petos la Patron, kaj Li donos al vi alian Parakleton, por ke li restadu kun vi por ĉiam; tiu estas la Spirito de la vero, kiun la mondo ne povas akcepti, ĉar ĝi lin ne vidas nek konas; vi lin konas, ĉar li restadas kun vi kaj estos en vi. ... Sed la Parakleto, la Sankta Spirito, kiun la Patro sendos en mia nomo, instruos vin pri ĉio, kaj vin rememorigos pri ĉio, kion mi diris al vi.
Laŭ kristanismo, Sankta Johano diris, ke la Parakleto estas la nevidebla Sankta Spirito, la tria Persono de la Triunuo. Pli detale, en la Evangelioj kaj aliaj sanktaj kristanaj Skriboj li ne estas nomata dia persono aludanta al Triunuo; sed al la Parakleto estas atribuataj personaj aktivaĵoj kiel “li defendas... li konsolas... li instruos... li memorigos... li komprenigos... kontraŭ kies iluminigo eblas, pekante, rezisti... La pekanto kontraŭ li ne povas esti pardonata...”: agadoj tiaj pentras karakterizojn de persono; kaj ĝuste tiaj katakterizoj diversmaniere ripetataj dekojn da fojoj preskaù en ciuj Skribaj libroj portis kristanojn spontane, en siaj liturgiaĵoj, adore kunigi la tri diajn personojn per la samniveliganta esprimo: “Patro, ni vin preğas per Jesuo Kristo via filo en la komuneco kun la Sankta Spirito”. Kaj fine la Sanktaskriba persona Parakleto proklamiĝis, krom katekisme, ankaŭ dogme Triunuulo. Ĉiuj kristanaj konfesioj konfesas la diecon de la Parakleto kaj Lin adoras en la Triunuo.
Informcele nemalutilas scii ke kiel trahistorie iuj sin proklamis la Mesio, aliaj sin priklamis la Parakleto.
Laŭ spiritismo la Parakleto estas la vero mem kaj la helpo sendita de Dio, per enkarnigitaj aŭ elkarnigitaj spiritoj, por ke la homoj atingu la veron. Foje filozofoj, aparte en en idealismaj movadoj, la Parakleto estis reduktita al idea korifeo de idealismo aŭ kontraŭmateriismo, en kiuj li ludas kun nuancoj senpersonaj.
Montanus
Manikeo
Mohameto
Ĝermo pri religio
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri religio.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
Kategorioj: KristanismoIslamo
paraclete, aberrant
روح القدس، باراكليت
شفیع، روح القدس، میانجی
نمایش تصویر
اطلاعات بیشتر واژه
آواشناسی:
منبع:
واژهنامه آزاد
معادل ابجد:
430
شمارگان هجا:
دیگر زبان ها
انگلیسی
paraclete | aberrant
عربی
روح القدس | باراكليت
تشریح نگارش (هوش مصنوعی)
کلمه "فارقلیط" در زبان فارسی به معنای "فارقالتعلیم" یا "فارغالتحصیل" به کار میرود، اما در اصل به معنای کسی است که از تحصیل دانش یا علم خاصی فارغ شده است.
در نگارش این کلمه، باید چند نکته را مد نظر قرار دهید:
-
نوشتار صحیح: نوشتن کلمۀ "فارقلیط" به صورت کامل و صحیح ضروری است. هر گونه غلط املایی میتواند باعث ایجاد سردرگمی در خواننده شود.
-
تلفظ: این کلمه به صورت "فارَقلیط" تلفظ میشود و برروی "ق" و "ل" تاکید بیشتری وجود دارد.
-
استفاده در جملات: برای استفاده درست از این کلمه در جملات، باید دقت کنید که معنای آن متناسب با مفهوم جمله باشد. به عنوان مثال: "او پس از سالها تحصیل، فارقلیط شد و به دنبال شغل مناسب خود رفت."
- مفاهیم مرتبط: ممکن است در متون علمی و ادبی، از واژگان مشابه مانند "فارغالتدریس" یا "فارغالتحصیل" نیز استفاده شود که هرکدام معانی خاص خود را دارند. دقت کنید که متناسب با زمینهای که در آن کلمه به کار میرود، انتخاب درستی انجام دهید.
در کل، نگارش و استفاده درست از کلمات و عبارات در زبان فارسی اهمیت زیادی دارد و رعایت اصول نگارشی میتواند به وضوح و روشنایی متن کمک کند.
واژگان مرتبط: شفیع، روح القدس، میانجی