جهت کپی کردن میتوانید از دکمه های Ctrl + C استفاده کنید
رویداد ها - امتیازات
×
رویداد ها - امتیازات
برای بررسی عملکرد فعالیت و امتیازات خود باید در وب سایت وارد باشید. در صورت عضویت از بخش بالای صفحه وارد شوید، در غیر این صورت از دکمه پایین، مستقیم به صفحه ثبت نام وارد شوید.
معنی: اسفند. [ اِ ف َ ] (اِ) در اوستا سپنته صفت است (در تأنیث سپنتا ) یعنی پاک یا مقدس ، برابر سانکتوس لاتینی . این صفت در اوستا از برای خود اهورمزدا و گروهی از ایزدان و مردمان و جز آن آورده شده است از آن جمله برای ارمیتی . سپنته در بسیاری از کلمات بسیط و مرکب فارسی بجا مانده مانند: اسفند یا سپند گیاهی که در لاتینی روتا نام دارد و دانه ٔ آن بخوری است معروف . حنظله ٔ بادغیسی گوید: یارم سپند اگرچه بر آتش همی فکند از بهر چشم تا نرسد مر ورا گزند اورا سپند و آتش ناید همی بکار با روی همچو آتش و با خال چون سپند. همچنین سپند (اسپند) نام کوهی بوده در سیستان . اسدی گوید: یکی شهر بد پشت اسپندکوه بسی رهزنان گشته آنجا گروه . و فردوسی گوید: بخون نریمان کمر را ببند برو تازیان تا بکوه سپند. کلمات و نامهای امشاسپند و گوسپند (گوسفند) و اسفندیار و آذرباد مهراسپند از همین لغت سپنته ترکیب یافته است . سپندار و سپندارمذ و در پهلوی سپندارمت و در اوستا سپنتا آرمتی ، از دو کلمه ترکیب یافته است ودومین جزء آرمتی است و آن نیز از دو کلمه ساخته شده : آرم که از قیود است بمعنی درست یا آنچنان که شاید و باید و بجا و آن خود جداگانه در اوستا بکار رفته . و دیگری متی از مصدر من اوستائی بمعنی «اندیشیدن ». از ترکیب «ارم + متی » یک میم طبق قاعده (که چون دو حرف هم جنس در کلمه ٔ مرکب آید یکی را در دیگری ادغام و در نوشتن حذف کنند) ساقطشده است . اَرمتی بمعنی فروتنی و بردباری و سازگاری گرفته شده در مقابل ترومتی که بمعنی بادسری و خیره سری و ناسازگاری و برتنی و سرکشی است . بنابر آنچه گذشت آرمتی با صفت خود سپنتا (سپنتا آرمتی ) که در فارسی سپندارمذ شده یعنی فروتنی پاک یا تواضع مقدس ، امروزه نام دوازدهمین ماه را اسفند گوئیم یعنی موصوفش را که ارمذ (ارمت ، اَرمتی ) باشد از زبان انداخته ایم . رجوع به فرهنگ ایران باستان پورداود ج 1 ص 78، 82 شود. || نام ماه دوازدهم باشد از سال شمسی . (برهان ). ماه سوم زمستان و ماه دوازدهم سال شمسی ایرانی ، مطابق حوت . اسپند. اسفندماه . اسفندار. اسپندارمذ. اسفندارمذ. || نام روز پنجم از هر ماه شمسی ایرانی . 1- اسپند، حرمل، حرمله، سپند
2- اسفندماه، حوت esfand esfand esfand esfand esfand esfand esfand
کلمه «اسفند» در زبان فارسی به ماه دوازدهم سال اشاره دارد و در نوشتار و گفتار فارسی نکات نگارشی خاصی دارد:
رایج و صحیح: کلمه «اسفند» به طور معمول به صورت «اسفند» نوشته میشود و در مکالمات روزمره نیز مشهود است.
حروف بزرگ و کوچک: در نوشتار رسمی، از حروف کوچک استفاده میشود، به ویژه زمانی که در یک جمله قرار میگیرد. اما در عنوانها یا متنهای خاص ممکن است از حروف بزرگ استفاده شود.
ایستگاه زمانی: هنگام اشاره به تاریخ، معمولاً کلمه «اسفند» به عنوان نام ماه آمده و همراه با عدد روز و سال بیان میشود. به عنوان مثال: «سی ام اسفند ۱۴۰۲».
نحو و صرف: این کلمه عدد و تعدد را به خود نمیگیرد. برعکس، به تنهایی به عنوان یک اسم خاص و مستقل در جمله به کار میرود و به شکلهای مثلاً «اسفند گذشته» یا «اسفند آینده» میتواند ترکیب شود.
کاربرد: اسم «اسفند» به تنهایی ممکن است در متون ادبی، محاورهای یا رسمی به شکلهای مختلفی بیان شود، مثلاً: «در اسفند هوای سردی حاکم است».
نکات نگارشی: هنگام نگارش متون، دقت کنید که با ضمائم دیگر یا نشانههای نگارشی (مانند ویرگول، نقطه) به درستی در کنار کلمه «اسفند» قرار گیرد.
با رعایت این قواعد، میتوان به درستی و زیبایی از کلمه «اسفند» در متون فارسی استفاده کرد.
مثال برای واژه (هوش مصنوعی)
البته! در اینجا چند مثال برای کلمه "اسفند" در جمله آورده شده است:
اسفند ماه به پایان سال نزدیک میشود و هوای آن روزهای خنکی دارد.
در اسفند، بسیاری از مردم برای خرید هدایای نوروزی به بازار میروند.
دوستی دارم که جشن تولدش در ۱۵ اسفند برگزار میشود.
هنگام اسفند، درختان شکوفه زده و بهاری شدن طبیعت را آغاز میکنند.
معمولاً در اسفند، خانوادهها برای سفر نوروزی خود برنامهریزی میکنند.
اگر نیاز به مثالهای بیشتری دارید، خوشحال میشوم کمک کنم!
لام تا کام نسخه صفحه کلید نیز راه اندازی شده است. شما با استفاده از کلیدهای موجود بر روی صفحه کلید دستگاهتان می توانید با وب سایت ارتباط برقرار کنید. لیست کلید های میانبر
