to believe |

باور داشتن

معنی: باور داشتن . [ وَ ت َ ] (مص مرکب )استوار داشتن . راست پنداشتن . قبول داشتن . پذیرفتن . (ناظم الاطباء). تصدیق کردن ایمان داشتن :
به گرد دروغ آنکه گردد بسی
ازو راست باور ندارد کسی .
اسدی .
چو دیوانه ٔ میخواره هر چت بگوید
نه بر بد نه بر نیک باور مدارش .
ناصرخسرو.
گرگ مردمخوار گشتست این جهان
بنگر اینک گر نداری باورم .
ناصرخسرو.
بی توام شادیی نخواهد بود
ای شگفتی که داردم باور.
مسعودسعد.
گر بر طریق جهل کسی آفتاب را
خواند سیاه روی ، ندارند باورش .
مختاری غزنوی .
گاو را دارند باور در خدایی عامیان
نوح را باور ندارند از پی پیغمبری .
سنائی .
اندیشیدم که اگر از پس چندین اختلاف رای متابعت این طایفه گیرم و قول صاحب غرض باور دارم همچنان نادان باشم ... (از کلیله و دمنه ). هرچه در حق دیگران گویند باور دارد. (از کلیله و دمنه ). آن که به دروغگویی منسوب گشت اگر راست گوید ازو باور ندارند. (مرزبان نامه ).
کرده مکر و حیله آن قوم خبیث
گر ز ما باور نداری این حدیث .
مولوی .
کسی را که عادت بود راستی
خطا گر کند درگذارند ازو
و گر نامور شد به ناراستی
دگر راست باور ندارند ازو.
سعدی .
باور از بخت ندارم که تو مهمان منی
خیمه ٔ پادشه آنگاه فضای درویش .
سعدی .
گفت باور نداشتم که ترا
بانگ مرغی چنین کند مدهوش .
سعدی (گلستان ).
چو افعال ارباب حکمت نداری
ز تو قول حکمت ندارند باور.
هندوشاه نخجوانی .
دلم بردی و خوشتر اینکه گر من
بگویم بی دلم باور نداری .
امیرخسرو.
گوییا باور نمی دارند روز داوری
کاین همه قلب و دغل در کار داور می کنند.
حافظ.

... ادامه

892 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 964

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

انگلیسی

to believe

عربی

صدق | اعتقد , وثق , نظر , فائدة , للاعتقاد

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه «باور داشتن» ترکیبی است از «باور» و «داشتن» که به معنای اعتقاد و ایمانی به چیزی استفاده می‌شود. در زیر به برخی از قواعد و نکات نگارشی مرتبط با این عبارت اشاره می‌کنم:

استفاده صحیح از حرف اضافه: برای بیان موضوعی که به آن باور داریم، غالباً از حرف اضافه «به» استفاده می‌شود؛ مثلاً: «به خدا باور داشتن» یا «به حقیقت باور داشتن».
جایگاه واژه‌ها: در جمله، «باور داشتن» معمولاً به عنوان فعل استفاده می‌شود و می‌تواند در موقعیت‌های مختلفی جایگزین شود. مثلاً: «من به این موضوع باور دارم».
سازگاری با زمان: فعل «داشتن» به زمان‌های مختلف (حال، گذشته، آینده) صرف می‌شود. به عنوان مثال:
- حال: «من به او باور دارم».
- گذشته: «من به او باور داشتم».
- آینده: «من به او باور خواهم داشت».
استفاده از قیدهای توصیفی: برای تقویت مفهوم، می‌توان از قیدها یا صفات توصیفی استفاده کرد. مثلاً: «به شدت به این موضوع باور دارم» یا «به طور کامل به آن باور دارم».
نکات زبانی: در محاوره و زبان غیررسمی مردم ممکن است از معادل‌های ساده‌تری مانند «ایمان داشتن» یا «اعتقاد داشتن» استفاده کنند، اما در نوشتار رسمی «باور داشتن» مناسب‌تر است.
استفاده در جملات احساساتی: این عبارت می‌تواند در جملات احساسی و تاثیرگذار به‌کار رود، مثلاً: «من به دوستی و وفاداری باور دارم».

با رعایت این نکات، می‌توان به درستی از «باور داشتن» در نوشتار و گفتار استفاده کرد.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول