امشاسپند

معنی: امشاسپند. [ اَ پ َ ] (اِ) فرشته و ملک . (برهان قاطع) (آنندراج )(انجمن آرا). امشاسپند در اوستا اَمِشَه سپَتَه آمده ، مرکب است از دو جزء، جزء اول «اَمشه » نیز مرکب است از «اَ» علامت نفی و مشه از ریشه ٔ مَر بمعنی مردن . جزء دوم سپنته یعنی مقدس مجموعاً بمعنی «جاودان مقدس » است . شماره ٔ امشاسپندان یا «مهین فرشتگان » هفت است که نام شش تای آنها در ضمن ماههای دوازده گانه ٔ کنونی مندرج است : وهومن = بهمن . اشه وهیشته = اردیبهشت . خشئره وائیریه = شهریور. سپنته ارمئیتی = سپندارمذ. هئوروتات = خرداد. امرتات = امرداد. در آغازپیدایش مزدیسنا، در رأس این شش ، سپنتامینیو (خرد مقدس ) قرار داشته است بعدها بجای او اهورمزدا را گذاشتند و گاه نیز بجای اهورمزدا سروش را قرار دادند. در گاتها که قدیمترین قسمت اوستاست نام امشاسپندان بکرات ذکر شده است . هریک از امشاسپندان مظهر یکی از صفات اهورمزدا میباشد و حتی بوجهی شاعرانه بهریک از این مظاهر صفات الهی ، پاسبانی و حفظ قسمتی از عالم هستی سپرده شده است تا در تحت امر خالق عالم بکار پردازند. در نظر گایگر آلمانی شش نام فوق ، شش مفهوم مجرد اخلاقی را میرسانند. در فرهنگهای پارسی امشاسپند، امشاسفند، امهوسپند و امهوسفند آمده است . دو نام اول مبدل همان امشاسپنته اوستایی است و دو نام اخیر از (امهرسپنت یا امهرسپند) پهلوی مأخوذ است که توسط کتب زرتشت بهرام بمؤلفان فرهنگها رسیده است . فرهنگ نویسان این واژه ها را بمعنی «فرشته و ملک و سروش » گرفته اند. (از مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی دکتر معین صص 157-158) :
ز امشاسپند آنکه بگزیده تر
بنزدیک یزدان پسندیده تر.
زرتشت بهرام پژدو (از مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی ص 158).

... ادامه

654 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

ترکیب: (اسم) ‹امشاسفند›

مختصات: (اَ مِ پَ) ( اِ.)

الگوی تکیه: WWS

نقش دستوری: اسم

آواشناسی: 'amSAspand

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 458

شمارگان هجا: 3

دیگر زبان ها

انگلیسی

tonight

ترکی

bu akşam

فرانسوی

ce soir

آلمانی

heute abend

اسپانیایی

esta noche

ایتالیایی

stasera

عربی

هذا المساء | هذه الليلة , في هذه الليلة , الليلة

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "امشاسپند" از واژه‌های ویژه و معتبر در زبان فارسی و نیز در متون زرتشتی است. این واژه به معنای «سپندهای جاوید» و اشاره به فرشته‌های محافظ و نیکی در آداب زرتشتی دارد.

برای نوشتن و استفاده درست از این کلمه در متن، برخی نکات نگارشی و دستوری به شرح زیر است:

نوشتار صحیح: کلمه باید با املای صحیح و به صورت "امشاسپند" نوشته شود. این کلمه به صورت مفرد و جمع هم استفاده می‌شود. جمع آن "امشاسپندان" است.
استفاده درست در جملات: این کلمه عموماً به عنوان اسم علم در متون زرتشتی و مذهبی استفاده می‌شود و معمولاً به عنوان فاعل، مفعول یا مبتدای جملات به کار می‌رود. مثلاً: "امشاسپند، نیکی و درستی را ترویج می‌دهد."
نشانه‌های حرکتی: در متون رسمی و ادبی معمولا از نشانه‌های حرکتی استفاده نمی‌شود، اما در صورت نیاز می‌توان از نشانه‌هایی مانند "امْشاسپَند" برای راحتی در خوانش کمک گرفت.
نکات تاریخی و فرهنگی: در نوشتار خود می‌توان به تاریخچه و مفهوم این کلمه اشاره کرد و توضیحات مربوط به اعتقادات زرتشتی را ارائه داد.
نگارش رسمی: اگر در یک متن رسمی یا علمی به این کلمه اشاره می‌شود، بهتر است آن را با توضیح مختصری همراه کرد تا خواننده با مفهوم آن آشنا شود.

با رعایت این نکات، می‌توان به شکل مناسبی از کلمه "امشاسپند" در نوشتار فارسی استفاده کرد.

مثال برای واژه (هوش مصنوعی)

در اینجا چند مثال از استفاده کلمه "امشاسپند" در جمله آورده شده است:

در تاریخ زرتشتیان، امشاسپندها نمایندگان خوبی از صفات الهی هستند.
هر امشاسپند نماد یکی از ویژگی‌های مثبت خداوند محسوب می‌شود.
زرتشتیان در جشن‌ها و مراسمات خود به تکریم امشاسپندها می‌پردازند.
در کتاب‌های مقدس زرتشتی، شرح کاملی از وظایف و ویژگی‌های هر امشاسپند آمده است.
امیدوارم که روح امشاسپندها در زندگی‌ام همیشه مرا هدایت کند.

اگر سوال یا درخواست دیگری دارید، بفرمایید!

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول