جهت کپی کردن میتوانید از دکمه های Ctrl + C استفاده کنید
رویداد ها - امتیازات
×
رویداد ها - امتیازات
برای بررسی عملکرد فعالیت و امتیازات خود باید در وب سایت وارد باشید. در صورت عضویت از بخش بالای صفحه وارد شوید، در غیر این صورت از دکمه پایین، مستقیم به صفحه ثبت نام وارد شوید.
معنی: برزویه . [ ب ُ ی َ ] (اِخ ) طبیب مروزی معاصر انوشیروان خسرو پسر قباد پادشاه ساسانی . وی کتاب «پنجه تنتره » را از هند به فرمان این پادشاه به ایران آورد و از زبان هندی به پهلوی درآورد و آن را بنام دو شغال که در حکایت «شیر و گاو» آن کتاب آمده است کلیله و دمنه نام نهاد و خود بابی بنام باب برزویه ٔ طبیب برآن افزود و از نگارش وی و ترجمه ٔ ابن المقفع به عربی و از گزارش خواجه بلعمی به پارسی دری و نظم رودکی ، کلیله در زبان خرد و بزرگ افتاد و ترجمه های دیگر از آن کردند که از جمله کلیله ٔ انشاء ابوالمعالی نصراﷲبن عبدالحمیدمنشی است برای بهرامشاه غزنوی . برزویه در آغاز بابی که بر کلیله افزوده است گوید: چنین گوید برزویه مقدم اطبای پارس که پدر من از لشکریان بود و مادر من از خانه ٔ علمای دین زردشت بود و اول نعمتی که ایزدتعالی و تقدس بر من تازه گردانید دوستی پدر و مادر بود و شفقت ایشان بر حال من ، چنانکه از برادران و خواهران مستثنی شدم ... و چون سال عمر به هفت رسید مرا بر خواندن علم طب تحریض نمودند و چندانکه اندک وقوفی افتاد و فضیلت آن بشناختم به رغبت صادق و حرص غالب در تعلم آن می کوشیدم ... و پوشیده نماند که علم طب نزدیک خردمندان در تمامی دینها ستوده است ... درجمله بر این کار اقبال تمام کردم و هر کجا بیماری نشان یافتم که در وی امید صحت بود معالجت او بر وجه حسبت بر دست گرفتم ... درجمله کار من بدان درجت رسید که به قضاهای آسمانی رضا دادم و آن قدر که در امکان گنجد از کارهای آخرت راست کردم و بدین امید عمر می گذاشتم که مگر به روزگاری رسم که در آن دلیلی یابم و یاری و معینی بدست آرم تا سفر هندوستان پیش آمد برفتم و در آن دیارهم شرایط بحث و استقصا هرچه تمامتر تقدیم نمودم و بوقت بازگشتن کتابها آوردم که یکی از آن این کتاب کلیله و دمنه است .» بازی شطرنج نیز ارمغانیست که برزویه به ایران آورده است . رجوع شود به مقدمه ٔ کلیله و دمنه و دائرة المعارف فارسی و الاعلام زرکلی ج 2 ص 1278. barzoye بارزوي barzoye barzoye barzoye barzoye barzoye
کلمه "برزویه" یکی از واژههای فارسی بهخصوص در متون ادبی و داستانی است. این واژه معمولاً به عنوان نام شخصیتها، به ویژه در داستانهای کهن و مثنویها، به کار میرود. برای نوشتن و استفاده از این کلمه در متنهای فارسی، باید به چند نکته توجه کرد:
نحوه نوشتار: کلمه "برزویه" باید بهصورت صحیح و با املای درست نوشته شود. این کلمه معمولاً به صورت یک کلمه و بدون فاصله نوشته میشود.
استفاده درست: اگر در متن به شخصیتهای تاریخی یا افسانهای اشاره دارید، میتوانید از این کلمه استفاده کنید، همچنین به بافت متن، موضوع داستان و شخصیتهای دیگر نیز توجه کنید.
نقلت صحیح: هنگامی که از این کلمه در引用 از متون کهن یا اشعار استفاده میکنید، باید امانتداری را رعایت کرده و متن را به دقت نقل کنید.
نگارش: در متون ادبی، ممکن است بخواهید از توصیفها و زمینههای بیشتری برای شخصیت "برزویه" استفاده کنید. در این صورت، میتوانید به ویژگیها، داستانها و وقایع مرتبط با او پرداخته و آنها را به شکلی مناسب در جملات خود بگنجانید.
نکات نگارشی: مطمئن شوید که جملات شما از لحاظ دستور زبان و نشانهگذاری درست شکل گرفته باشند. همچنین به قواعد استفاده از حروف اضافه و حرفهای ربط دقت کنید.
با رعایت این نکات، میتوانید بهطور مؤثر از کلمه "برزویه" در نوشتارهای خود استفاده کنید.
مثال برای واژه (هوش مصنوعی)
البته! در اینجا چند مثال برای استفاده از کلمه "برزویه" در جملات آورده شده است:
برزویه، پزشک مشهور ایرانی، در نگارش کتابهای پزشکی خود به نقایص درمانهای رایج اشاره کرده است.
بسیاری از داستانها و افسانهها به شخصیت برزویه و ماجراهای او در دیوانهای کهن اشاره دارند.
برزویه، در سفر خود به هندوستان، تجربیات جدیدی در زمینه طبابت کسب کرد.
اینکه برزویه چگونه توانست دانش پزشکی را به دیگر کشورها معرفی کند، نیاز به بررسیهای عمیقتری دارد.
