پهین

کلمه "پَهین" در زبان فارسی به معنای "بزرگ" یا "عالی" است و می‌تواند در متن‌های ادبی و رسمی به کار برود. این کلمه به شکل زیر در نگارش استفاده می‌شود:

1. نوشتار صحیح: کلمه "پَهین" به این صورت نوشته می‌شود و به هیچ عنوان نباید با اشکال دیگر مانند "پهلن" یا "پهن" اشتباه شود.

2. جایگاه در جمله: این کلمه معمولاً به عنوان صفت به کار می‌رود و می‌تواند قبل از اسم یا بعد از فعل قرار بگیرد. به عنوان مثال:

   • "او یک مرد پَهین است."
   • "این کتاب پَهین است."

3. قواعد هماهنگی: همانند سایر صفات در فارسی، صفت "پَهین" باید با اسم‌هایی که توصیف می‌کند هماهنگ باشد. به عنوان مثال:

   • "مرد پَهین" و "زنی پَهین" (در اینجا شکل زن و مرد با صفت هماهنگ است).

4. نکات نگارشی: در نوشتار رسمی، استفاده از کلمه "پَهین" باید با دقت و در جایگاه مناسب صورت گیرد، و از آوردن جملات طولانی و پیچیده که به وضوح مفهوم را خدشه‌دار کند، پرهیز شود.

5. کاربرد ادبی: این کلمه می‌تواند در قالب شعر یا نثر ادبی به کار رود که به زیبایی متن افزوده و به آن عمق می‌بخشد.

اگر سوال یا نکته خاصی درباره‌ی این کلمه یا استفاده از آن دارید، خوشحال می‌شوم که کمک کنم!

1. او در یک دشت پهین و زیبا به قدم زدن پرداخت.
2. درختان بلند در کنار رودخانه‌ای پهین، نمایی شگفت‌انگیز ساخته‌اند.
3. پنجره‌ها باز بودند و نسیم ملایمی از سمت پهین دریا به داخل می‌وزید.