تلبث

کلمه "تلبث" در زبان فارسی به معنای توقف یا درنگ است. در نوشتار و استفاده از این کلمه، چند نکته نگارشی و قواعد زبان فارسی را باید مد نظر قرار داد:

1. نوشتار صحیح: این کلمه با ته‌کسره و به صورت "تلبث" نوشته می‌شود.

2. جایگاه در جمله: این کلمه معمولاً به عنوان اسم استفاده می‌شود و می‌تواند به عنوان مفعول یا فاعل در جملات مختلف به کار رود. به عنوان مثال:

   • "او در تلبث کرد."
   • "تلبث در این موقعیت ضروری است."

3. هم‌نشینی با سایر کلمات: این کلمه می‌تواند با قیدها، صفت‌ها و سایر اجزای جمله ترکیب شود. مثلاً:

   • "تلبث بی‌مورد"
   • "تلبث طولانی"

4. توجه به نحوه تلفظ: هنگام خواندن یا بیان این کلمه، تلفظ صحیح آن (تلبث) باید رعایت شود.

5. استفاده از خط کشیده: در زبان فارسی، معمولاً خط کشیده برای نوشتن کلمات استفاده نمی‌شود، مگر در موارد خاص و در هنگام تلفظ بتدریج.

با رعایت این نکات می‌توانید کلمه تلبث را به درستی در نگارش خود به کار ببرید.

1. قبل از اینکه تصمیم نهایی را بگیرد، مدتی تلبث کرد تا به تمامی جوانب موضوع فکر کند.
2. تلبث در انجام کارهای مهم می‌تواند به ضرر انسان تمام شود، زیرا فرصت‌ها ممکن است از دست بروند.
3. او به خاطر تلبث در انتخاب همکار مناسب، حالا با مشکلات زیادی روبرو شده است.