punish |

تنبیه کردن

معنی: تنبیه کردن . [ تَم ْ ک َ دَ] (مص مرکب ) چوب زدن و کتک زدن و سیاست کردن . (ناظم الاطباء). || آگاه کردن . (ناظم الاطباء).
- تنبیه و تأکید کردن ؛ باربار و بسختی نصیحت کردن . (ناظم الاطباء).

... ادامه

893 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 741

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

انگلیسی

punish | flog , castigate , penalize , amerce , chastise , horsewhip , reprimand , scourge , to punish

عربی

عاقب | قسا على , تعب , معاقبة

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه «تنبیه کردن» در زبان فارسی به معنای اخطار یا وادار کردن فردی به تغییر رفتار یا اصلاح اشتباهاتش است. در مورد قواعد فارسی و نگارشی برای این ترکیب، نکات زیر را می‌توان ذکر کرد:

تناسب موضوع: معمولاً این فعل برای اشاره به یک عمل تربیتی یا اصلاحی به کار می‌رود و معمولاً در مواردی که رفتار فرد نیاز به اصلاح دارد، استفاده می‌شود.
ساختار فعل: «تنبیه» به عنوان اسم و «کردن» به عنوان فعل، در کنار هم یک فعل مرکب را تشکیل می‌دهند.
ضمایر: می‌توان این فعل را در قالب‌های مختلف با ضمایر مختلف به کار برد، مانند "من او را تنبیه می‌کنم"، "او باید تنبیه شود" و غیره.
زمان‌بندی: این فعل می‌تواند در زمان‌های مختلف صرف شود، به عنوان مثال:
- زمان حال: «من او را تنبیه می‌کنم»
- زمان گذشته: «من او را تنبیه کردم»
- زمان آینده: «من او را تنبیه خواهم کرد»
قیدها و تکیه‌گاه‌ها: می‌توان قیدهای مختلفی به این فعل اضافه کرد تا مفهوم دقیق‌تری ارائه شود، مثلاً: «به شدت تنبیه کردن»، «به خاطر رفتارش تنبیه کردن» و غیره.
توجه به نتایج و پیامدها: استفاده از این عبارت باید با دقت و با توجه به زمینه و پیامدهای آن باشد، زیرا تنبیه می‌تواند تأثیرات مثبت یا منفی بر روابط و تعاملات داشته باشد.

به طور کلی، استفاده از کلمه «تنبیه کردن» باید در موقعیت‌های مناسب و با در نظر گرفتن پیامدهای اجتماعی و روانی آن انجام شود.

واژگان مرتبط: مجازات کردن، تنبیه کردن، کیفر دادن، ادب کردن، گوشمال دادن، سزا دادن، شلاق زدن، تازیانه زدن، انتقاد سخت کردن، جریمه کردن، تاوان دادن، جریمهء کردن، تادیب کردن، توبیخ و ملامت کردن، سرزنش کردن

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول