educational object |

جسم تعلیمی

معنی: جسم تعلیمی . [ ج ِ م ِ ت َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) مقداری که برای آن طول و عرض و عمق باشد. (غیاث اللغات ). هر جسم که ابعاد ثلاثه داشته باشد. (آنندراج ). مقدار منقسم به خط و سطح و ثخن . (یادداشت مؤلف ) :
ز غیرت از ریاضی دان رمیده
که حرف جسم تعلیمی شنیده .
اثر (از آنندراج ).
در اصطلاح ، عرضی است که بالذات قابل انقسام در جهات سه گانه (طول و عرض و عمق ) باشد و بعبارت دیگر نفس تصور طول و عرض و عمق بدون توجه به موضوع را جسم تعلیمی گویند. و به تعبیر دیگر کمیتی است قائم به جسم طبیعی که در جسم تعلیمی ساری است بدان صورت که جهات سه گانه در آن تحقق داشته باشد. و نیز در تعریف آن گفته اند: نفس ابعاد سه گانه بدون التفات به چیزی از مواد و احوال آن باشد و بدان جهت آنرا تعلیمی نامند که موضوع علوم تعلیمی یعنی علوم ریاضی است . (از دستورالعلماء ج 1 ص 402). و مؤلف کشاف اصطلاحات الفنون آرد: کلمه ٔ «جسم » به اشتراک لفظی بر دو معنی اطلاق گردد: یکی جسم تعلیمی که موضوع علوم تعلیمی یعنی علوم ریاضی است که آنرا ثخن هم گویند و آنرا چنین تعریف کنند: کمی باشد که قبول ابعاد سه گانه کند بنحوی که متقاطع بر زوایای قائمه باشد. و قید متقاطع به زوایای قائمه در تعریف بمنظور خارج ساختن سطح باشد، زیرا جنس تعریف یعنی کم شامل سطح نیز هست . برخی فرق بین جسم تعلیمی و جسم طبیعی را بدین صورت یاد کرده اند که : یک قطعه ٔ معین از موم را میتوان به شکلهای مختلف درآورد و با تعدد اشکال جسم تعلیمی متعدد شود، لیکن جسم طبیعی در تمام اشکال امر واحدی بیش نیست . و اگر بخواهیم از جسم تعریف عامی بیاوریم که جسم تعلیمی و طبیعی را هر دو شامل شود گوئیم : «امری است که قابل فرض ابعاد سه گانه ٔ متقاطع بر زوایای قائمه باشد» و بدین طریق کلمات جوهر و کم را در تعریف نیاورده ایم که خاص جسم طبیعی یا تعلیمی گردد. (از کشاف اصطلاحات الفنون ).خواجه نصیر آرد: و جسم را طول و عرض و عمق بود و این جسم را جسم تعلیمی گویند. (از اساس الاقتباس ص 41).چیزیست که در طول و عرض و عمق انقسام پذیرد و انتهای آن سطح باشد که آن خود نهایت جسم طبیعی است . و بدان جهت که در علوم تعلیمی (علم ریاضی ) از آن بحث می شود آنرا جسم تعلیمی گویند، زیرا در علوم ریاضی از کم متصل و منفصل بحث می شود که به تعلیم و ریاضت انتساب دارند و برای تعلیم و تربیت روان کودکان بدین علوم که درک آنها آسانتر است ابتدا می شود. (از تعریفات جرجانی ).

... ادامه

619 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 663

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

انگلیسی

educational object

عربی

كائن تعليمي

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "جسم" به معنای ماده یا بدن در زبان فارسی استفاده می‌شود و در ترکیب‌های مختلف برای توصیف اشیاء یا ساختارهای مختلف به کار می‌رود. در اینجا چند نکته‌ی نگارشی و قواعد مرتبط با کلمه "جسم" ارائه می‌شود:

نحوه نوشتن: کلمه "جسم" در تمامی متون فارسی به صورت فارسی نوشته می‌شود و نیازی به استفاده از الفبای دیگری نیست.
جنس کلمه: "جسم" یک اسم مرکب است که به معنی "بدن" یا "ماده" به کار می‌رود و جنس آن مذکر است.
صرف و نحو:
- جمع: جمع کلمه "جسم" به صورت "اجسام" است.
- مفرد: در جملات مختلف، این کلمه می‌تواند به عنوان فاعل، مفعول یا مکمل به کار رود.
- مثال: "این جسم ضخیم است." (به عنوان فاعل) یا "من این جسم را می‌بینم." (به عنوان مفعول).
استفاده در ترکیبات:
- "جسم انسانی": به معنای بدن انسان.
- "جسم صلب": اشاره به اجسام سخت و قوی.
- "جسم نرم": به اجسام انعطاف‌پذیر یا نرم اشاره دارد.
معانی و بندهای مرتبط: "جسم" در مباحث علمی به ویژه در فیزیک و زیست‌شناسی کاربرد زیادی دارد. به عنوان مثال، در فیزیک به اجسام و اشیاء مادی اشاره دارد.
کاربرد در علوم مختلف: در نوشته‌های علمی و آموزشی، "جسم" به عنوان یک واژه کلیدی در مباحث مختلف از جمله علوم طبیعی، فلسفه و هنر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با رعایت این قواعد و نکات می‌توان به شکل صحیح و مؤثر از کلمه "جسم" در متون فارسی استفاده کرد.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول