جهت کپی کردن میتوانید از دکمه های Ctrl + C استفاده کنید
رویداد ها - امتیازات
×
رویداد ها - امتیازات
برای بررسی عملکرد فعالیت و امتیازات خود باید در وب سایت وارد باشید. در صورت عضویت از بخش بالای صفحه وارد شوید، در غیر این صورت از دکمه پایین، مستقیم به صفحه ثبت نام وارد شوید.
معنی: حمیدالدین محمودی . [ ح َ دُدْ دی ن ِ م َ ] (اِخ ) القاضی الامام حمیدالدین افتخار الافاضل علی بن عمرالمحمودی قدوه ٔ افاضل عصر و والی و متصرف بر ولایت نظم و نثر، لطف طبع او بی اندازه و بستان فضایل از نسیم شمایل او طری و تازه ، بدایع بیان او را لطافت شمول و روایع لسان او را طراوت شمال . در دولت سلطان شهید قطب الدنیا والدین ایبک السلطانی تغمده اﷲ برحمته آسایشها دیده و شمال افضال و قبول از آن مهب اقبال بر نهال احوال او وزیده و رسالات و منشآت او در این بلاد مشهور است و بر زبانهای فضلا مذکور و قصاید او قلائد نحور فضایل و تمایم بازوی افاضل را شاید. این بیتی چند در جواب مکاتبت سعدالدین مجدالاسلام مسعود رئیس گفته است : تا چند بارم ای ز لبت گشته زار لعل آب از دو دیده در غم آن آبدار لعل نی نی چویافت با لب و دندانت نسبتی ناقص شدست لؤلؤ و گشتست خوار لعل جانا لب و دهان تو چون لعل و خاتم است آید ز بهر خاتم بیشک بکار لعل وعده ٔ وفا رسان که شد از بهر وصل تو لؤلوی آب چشم من از انتظار لعل اندر ازای آن لب و دندان که مر تراست عزت گرفت لؤلؤ و شد نامدار لعل زیر لب چو لعل تو دیدم قطار در شد بر رخ چوزرم حالی قطار لعل گرد عذار تو خط زمرد درآمده ست دارم ز اشک خونی گرد عذار لعل با روی همچو آبی بی روی تو مراست در چشم جمع گشته بشکل انار لعل یک ره کنار گیرم کز آرزوی آن ریزم همی ز دیده ٔ خود بی کنار لعل از اشک دیده دارم در آستین سرشک وز خون سینه دارم اندر کنار لعل چندانکه لعل و گوهر زاید دو چشم من در بحر نیست لؤلؤ و در کوهسار لعل من در و لعل میدهم ای دوست مر ترا اندر وشاح درکش و اندر سوار لعل چون زاد ابر چشمم پس بی قیاس در چون داد دست صاحب بس بی شمار لعل مسعود آنکه کلکش ریزد گهر چنانک میریختی بهنجار از ذوالفقار لعل . و سعدالدین مسعود قطعه ای دیگر فرستاد بخدمت او که ردیف آن عقیق [ بود ] و در آن وقت چشم آن مردم دیده ٔ فضل از نامردمی سپهر بدرد آمده بود و زحمت دیده چراغ او را عقیق رنگ گردانیده . این قطعه در جواب مفاوضه ٔ او فرستاد: فرزانه سعد دولت و دین صدر اهل فضل دور از تو هست چشم من از درد چون عقیق در جزع دیدگانم دری که داشتم گشت از رمد بعینه آن در کنون عقیق از کان عقیق زاید و از بحر چشم من بر ضد و عکس آید هر دم برون عقیق زین پیش بحر رویم هرگز شبه نداد و اکنون چه شد که دادم این دهر دون عقیق از دیده درد دیده چو بهتر شود مرا سازم ردیف مدح تو ای ذوفنون عقیق . (لباب الالباب ج 1ص 172، 173). hamiduddin mahmoudi حميد الدين محمودي
