جهت کپی کردن میتوانید از دکمه های Ctrl + C استفاده کنید
رویداد ها - امتیازات
×
رویداد ها - امتیازات
برای بررسی عملکرد فعالیت و امتیازات خود باید در وب سایت وارد باشید. در صورت عضویت از بخش بالای صفحه وارد شوید، در غیر این صورت از دکمه پایین، مستقیم به صفحه ثبت نام وارد شوید.
معنی: صفی علیشاه . [ ص َ ع َ ] (اِخ ) حاجی میرزا محمد حسن اصفهانی ملقب به صفی علیشاه از معاریف مشایخ متصوّفه ٔ طهران و از فضلا و علمای ذی شأن ، در سوم شعبان سنه ٔ هزارو دویست و پنجاه و یک هجری قمری متولد شد و در اوایل امر مدتی در شیراز و کرمان و یزدو هندوستان بسر برد و بالاخره به طهران آمده در آنجااقامت گزید و بعدها یکی از خواص مریدان وی قطعه ٔ زمینی بمقدار دو هزار ذرع به وی تقدیم نمود و او در آن خانقاهی وسیع بنا نهاد و قریب هشت سال در آنجا بسر برد و در روز چهارشنبه ٔ بیست و چهارم ذی القعده ٔ سنه ٔهزار و سیصد و شانزده هجری وفات یافت و در همان خانقاه مدفون گردید. وی را تألیفات عدیده است از جمله تفسیری منظوم از بحر رمل مسدس بوزن مثنوی مولوی که در طهران بطبع رسیده است . صاحب ترجمه در جوانی از مریدان حاجی میرزا زین العابدین ملقب به رحمت علیشاه پدر صاحب طرائق الحقایق بوده است و بعد از وفات او در جزوارادت کیشان حاجی آقا محمد شیرازی ملقب به منورعلیشاه عم رحمت علیشاه مذکور درآمد. (شرح احوال صاحب ترجمه مشروحاً و مفصلاً در طرائق الحقائق ج 3 صص 203-207 مذکور است رجوع بدان جا شود) (وفیات معاصرین بقلم مرحوم محمد قزوینی . مجله ٔ یادگار سال پنجم شماره ٔ 4و5). مرحوم یاسمی در کتاب خود بنام «ادبیات معاصر» که ضمیمه ٔ ترجمه ٔ تاریخ ادبیات برون ج 4 انتشار یافته ، ذیل احوال صفی علیشاه نویسد: حاج میرزاحسن صفی علیشاه اصفهانی در سوم شعبان 1251 هَ . ق . در اصفهان متولد و پس از شصت و پنج سال در 24 ذی القعده ٔ 1316 هَ . ق . در تهران درگذشت . مقبره ٔ او در خانقاهی است که مریدانش در محله ٔ شاه آباد تهران ساخته اند. (خیابان خانقاه منشعب از خیابان صفی علیشاه است و خیابان اخیر از شاهرضا شروع و به میدان بهارستان ختم میشود، این دو بنام صفی و خانقاه او معروف اند). جمعی کثیر به او ارادت می ورزیدند و او را قطب سلسله ٔ نعمت اللهی می شناختند. صفی علیشاه مردی دانا و سخن سنج و نیک محضر و خوش صحبت بود و مریدانش از او کرامتها نقل می کنند. طبعی روان و منطقی استوار داشته است . آثار اوزبدةالاسرار و بحرالحقایق و عرفان الحق و میزان الفرقةو تفسیر و دیوان غزلیات و قصاید است که همه بطبع رسیده است . مهمترین اثر او تفسیر قرآن است که بنظم آورده و حاوی اشعار خوب و مهیج است پس از او مرحوم علی خان ظهیرالدوله در این طریقه مقام ارشاد یافت . او را نیز اشعار بسیار هست و چند مثنوی دارد که چاپ شده است . غزل : صبا چو در چمن آورد بوی پیرهنش درید غنچه گریبان ز حسرت بدنش خیال سرزده آورد در کنار منش ولی نیافت پی بوسه راه بر دهنش لطافت تن او ناورم بیاد مباد که از تصور عقل آفتی رسد به تنش ز آب و رنگ عذارش نسیم صبح مگر به لاله گفت که خاطر شکفت در چمنش مرا بس است تماشای زلف و عارض او بهل بهشت برین را بسنبل و سمنش چرا شکفته نباشد ز تاب طره ٔ او دلی که دید به عمری شکنجه ٔ شکنش به پیش قامت آن کس که جان سپرده به حشر قیامت است چو از تن براوفتد کفنش بزیر جامه ز روح روان لطیف تر است نموده ایم بتحقیق امتحان تنش بچین زلف تو دل بر خطانرفت ولیک خطا نموده مماثل بنافه ٔ ختنش صفی سفر ز دو عالم نمود و خود نگرفت دلش قرار بجائی کجاست تا وطنش . (تاریخ ادبیات معاصر تألیف رشید یاسمی صص 66-67). safi alisha صافي عليشا
کلمه "صفی علیشاه" به عنوان یک نام خاص در زبان فارسی، قواعد نگارشی و نوشتاری خاصی را دنبال میکند:
حروف بزرگ: در نامهای خاص مانند "صفی علیشاه"، برای هر جزء نام از حروف بزرگ استفاده میشود. بنابراین باید به صورت "صفی علیشاه" نوشته شود.
نقطهگذاری: اگر "صفی علیشاه" بخشی از یک جمله باشد، باید توجه کنید که اگر جملهای مطلق دارد، ممکن است نیاز به نقطهگذاری (مانند ویرگول، نقطه، پرسش یا تعجب) باشد. مثلاً: «صفی علیشاه شعرهای زیبایی دارد.»
تکیه بر نامهای خاص: در نگارش متون رسمی، نامهای خاص مانند "صفی علیشاه" باید به دقت و به صورت صحیح نوشته شوند. همواره لازم است که به املای صحیح آن توجه کنید.
استفاده از عبارات توصیفی: در صورتی که بخواهید درباره "صفی علیشاه" توضیح دهید، میتوانید از عبارات توصیفی استفاده کنید، اما نام باید به صورت صحیح و کامل نوشته شود.
به طور کلی، حفظ صحت نگارش و احترام به نامهای خاص از اصول پایهای نگارش فارسی است.
