طلایه دار

کلمه "طلایه‌دار" ترکیبی از دو بخش "طلایه" و "دار" است که در زبان فارسی به عنوان یک واژه استفاده می‌شود. در زیر به برخی قواعد فارسی و نگارشی مرتبط با این کلمه اشاره می‌شود:

1. نویسه‌برداری:

   • "طلایه‌دار" با استفاده از همزه و زیرنویس نباید نوشت. برای اتصال بخش‌های کلمه، از خط تیره استفاده نمی‌شود.

2. نوع کلمه:

   • "طلایه‌دار" به عنوان یک اسم به کار می‌رود و معمولاً به معنای شخصی است که پیشرو یا نخستین در یک امر یا فعالیت خاص باشد.

3. واژه‌سازی:

   • "طلایه" در اینجا به معنی پیشرو، یا چیزی که در آغاز است، و "دار" به معنای حامل یا صاحب است. لذا "طلایه‌دار" را می‌توان به معنای "دارنده‌ی پیشتاز" یا "پیشرو" تفسیر کرد.

4. قواعد صرف و نحو:

   • "طلایه‌دار" یک اسم مرکب است و می‌تواند در جملات به عنوان فاعل، مفعول و ... به کار رود. مثلاً: "او طلایه‌دار این حرکت اجتماعی است."

5. نشانه‌های جمع و مؤنث:

   • در صورتی که بخواهید این کلمه را در فرم جمع به کار ببرید، معمولاً به صورت "طلایه‌داران" به کار می‌رود.
6. استفاده صحیح در جملات:
   • در جملات می‌توان "طلایه‌دار" را با سایر اجزای جمله به درستی ترکیب کرد. مثلاً: "طلایه‌داران عرصه علم و فناوری همواره در جست‌وجوی نوآوری هستند."

با رعایت این نکات می‌توانید از کلمه "طلایه‌دار" به صورت صحیح و مؤثر استفاده کنید.

1. او به عنوان طلایه دار پیشرفت‌های علمی در دانشگاه خود شناخته می‌شود و همواره در تلاش برای ارتقاء سطح آموزش است.
2. در جنگ، سربازان طلایه‌دار مسئولیت‌های بزرگی بر عهده دارند و باید مسیر را برای دیگران هموار سازند.
3. در صنعت مد، طراحان معتبر به عنوان طلایه‌داران نوآوری و خلاقیت شناخته می‌شوند و ترندهای جدید را معرفی می‌کنند.