abdulmutallib |

عبدالمطلب

معنی: عبدالمطلب . [ ع َ دُل ْ م ُطْ طَ ل ِ ] (اِخ ) ابن هاشم بن عبدمناف ، مکنی به ابوالحارث . بزرگ قریش در زمان جاهلیت و از بزرگان عرب بود. وی مردی عظیم الشأن و رفیعمنزلت و متصف به اوصاف حمیده و مشتهربه افعال پسندیده بود. فصیح اللسان ، حاضرالقلب بود.وی جد پدری حضرت رسول و علی بن ابی طالب است . قوم قریش ریاست و تقدم او را قبول و به وجودش افتخار و مباهات مینمودند. در روضة الصفاست که چون عبدالمطلب متولد شد مویهای سفید بر سر داشت بدین جهت او را شیبه خواندند و بعد از آنکه به سن رشد رسید و به کثرت محامدموصوف گشت شیبة الحمدش خواندند. بعضی از اعاظم گویند که پس از درگذشت هاشم پدر عبدالمطلب مطلب بن عبدمناف برادر هاشم از پریشان حالی برادرزاده ٔ خود آگاه شد به مدینه رفت و شیبة الحمد را با خود به مکه برد و در اثناء راه هر کس از مطلب میپرسید که شیبة الحمد رابا تو چه نسبت است میگفت «عبدی » و بدانجهت اسم عبدالمطلب بر شیبة الحمد بماند و وجوه دیگری نیز گفته اند. پس از فوت مطلب بن مناف ریاست قریش به عبدالمطلب رسید و کلیددار خانه ٔ کعبه شد و منصب پرده داری را نیز بعهده گرفت و اهالی مسجد الحرام وی را بزرگ و مکرم میداشتند و در حوادث بدو متوسل میشدند. از جمله آثار عبدالمطلب حفر چاه زمزم است . عبدالمطلب نذر کرد که هرگاه خدای متعال بدو ده پسر کرامت کند یکی از آن جمله را به سنت جدش ابراهیم قربان کند. خدای حاجتش برآورد او را بیش از ده پسر عنایت کرد به نامهای حارث ، ابوطالب ، زبیر، حمزه ، ابولهب ، غیداق ، مقوم ، ضرار، عباس ، قشم ، عبدالکعبه ، حجل ، عبداﷲ. عبدالمطلب بر آن شد که نذرش ادا کند قرعه به نام عبداﷲ پدر حضرت رسول افتاد و چون خواست او را قربان کند خویشان مادری او ممانعت کردند. عبدالمطلب واقعه را به سجام کاهنه بگفت سجام گفت دیت در میان شما چند است گفت ده شتر. بدستور او میان عبداﷲ و ده شتر قرعه زدند و همین طور ده ده قرعه زدند تا به صد شتر رسید و عبداﷲ از ذبح نجات یافت . عبدالمطلب را شش دختر نیز بود. به نامهای صفیه ، عاتکه ، بیضاء، بره ، میمه ، اروی . در تعداد و نام فرزندان عبدالمطلب اختلاف است . (از حبیب السیر ج 1 صص 286- 288) (از الاعلام زرکلی ) (از صبح الاعشی ج 1 ص 358).

... ادامه

396 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

الگوی تکیه: WWWWS

نقش دستوری: اسم خاص اشخاص

آواشناسی: 'abdolmotalleb

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 188

شمارگان هجا: 5

دیگر زبان ها

انگلیسی

abdulmutallib

ترکی

abdülmuttalib

فرانسوی

abdoulmutallib

آلمانی

abdulmutallib

اسپانیایی

abdulmutallib

ایتالیایی

abdulmutallib

عربی

عبد المطلب

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "عبدالمطلب" در زبان فارسی از دو بخش تشکیل شده است: "عبد" و "المطلب". در نگارش و استفاده از این کلمه، توجه به چند نکته مهم ضروری است:

نقطه گذاری: این کلمه مانند سایر نام‌ها باید بدون نقطه‌گذاری نوشته شود.
جداسازی: "عبدالمطلب" یک نام خاص است و بنابراین نیاز به جداسازی بین دو بخش ندارد. به بیان دیگر، نباید آن را به صورت "عبد المطلب" نوشت.
قید: این کلمه معمولاً به عنوان یک اسم خاص و به معنای "برده یا عبادت‌کننده مطلب" به کار می‌رود و در متون تاریخی و مذهبی از آن استفاده می‌شود.
تهجیه: روش تهجیه این کلمه به صورت "ع" با زیر و "د" و "م" با زیر و "طلب" با "ط" و "ل" و "ب" است.

در مجموع، "عبدالمطلب" به عنوان یک نام خاص باید با دقت و طبق قواعد نوشتاری فارسی مورد استفاده قرار گیرد.

مثال برای واژه (هوش مصنوعی)

عبدالمطلب، جد پیامبر اسلام، در مکه به عنوان یک شخصیت برجسته و سرشناس شناخته می‌شد.
در زمان عبدالمطلب، قبایل عرب به شدت به سنت‌های خود پایبند بودند و او نقش مهمی در حفظ این سنت‌ها ایفا کرد.
داستان معروف شکاف دایم در درخت خرما به دوران عبدالمطلب و رفتار او با خانواده‌اش برمی‌گردد.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول