ali jovini |

علی جوینی

معنی: علی جوینی . [ ع َ ی ِ ج ُ وَ ] (اِخ ) ابن احمد کاتب ، ملقّب به منتجب الدین بدیع اتابک جوینی . منشی معروف سلطان سنجر سلجوقی و صاحب دیوان رسائل او. از تاریخ ولادت او اطلاع صحیحی در دست نیست ولی بنابرآنچه در «عتبةالکتبة» (ص 5) آمده است وی در حدود سال 516 هَ . ق . که مسلماً آغاز جوانی او بوده است به قصد آموختن صناعت دبیری به مرو رفت . پس باید ولادت او در اواخر قرن پنجم هجری باشد. او بعد از اتمام تحصیلات خود هم در جوانی وارد دستگاه دیوانی شد و در دیوان رسائل به کار پرداخت ولی در آغاز امر کار او رونقی نداشت و مقبول نظر استادش که صاحب دیوان رسائل بود نیفتاده بود. وی خال پدر چهارم عطاملک جوینی ، مؤلف تاریخ جهانگشا است . و عطاملک در تاریخ خود داستان شفاعت منتجب الدین را از رشید وطواط آورده است که به اجمال چنین است : وقتی سلطان سنجر در سال 542 هَ . ق . بقصد جنگ با اتسز خوارزمشاه بطرف خوارزم حرکت نمود، قصبه ٔ هزاراسب را از محال خوارزم محاصره کرد. انوری که در لشکر سلطان سنجر بود رباعیی در تشویق سنجر به تسخیر «هزاراسب » سرود و وطواط در جواب او بیتی در مدح «اتسز»گفت و این امر باعث خشم شدید سلطان سنجر گشت و سوگند خورد که چون او را بازیابد، هفت عضو را از یکدیگر جدا کند. و چون هزاراسب مفتوح شد رشید وطواط متواری گشت تا بالاخره به منتجب الدین بدیع جوینی پناهنده شد.منتجب الدین که علاوه بر منصب دیوان انشاء، ندیم مخصوص سلطان نیز بود، موقعی مناسب به دست آورده به سلطان سنجر گفت که «وطواط» مرغکی ضعیف باشد طاقت آن نداشته که او را به هفت پاره کنند، اگر فرمان شود او را به دو پاره کنند. سلطان بخندید و جان وطواط بخشید. مهمترین اثر علی جوینی ، مجموعه ٔ منشآت و مراسلات وی است که آن را به نام «عتبةالکتبة» خوانده است . عوفی دو کتاب دیگر به او نسبت می دهد: یکی «رقیةالقلم » و دیگری «عبرات الکتبة». و مرحوم قزوینی این کتاب اخیر را همان «عتبةالکتبة» داند. (از تاریخ ادبیات چ صفا چ 1 ج 2 ص 969). و رجوع به لباب الالباب عوفی چ سعید نفیسی ص 78 و مقدمه ٔ جهانگشای جوینی چ لیدن ص یو و مقدمه ٔ حدائق السحر رشیدالدین وطواط چ عباس اقبال ص «ی » شود.

... ادامه

342 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 189

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

انگلیسی

ali jovini

عربی

علي جوفيني

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "علی جوینی" به عنوان یک نام خاص، قواعد نگارشی و قواعد عمومی زبان فارسی را دربر می‌گیرد. در اینجا نکاتی در مورد نوشتن و استفاده از نام‌های خاص به ویژه در مورد "علی جوینی" ارائه می‌شود:

استفاده از حروف بزرگ: نام‌های خاص مانند "علی" و "جوینی" باید با حروف بزرگ آغاز شوند. لذا باید نوشت: "علی جوینی".
فاصله‌گذاری: میان نام و نام خانوادگی (در این مورد "علی" و "جوینی") باید یک فاصله وجود داشته باشد.
نکات تلفظی: هنگام اشاره به این نام در متن، باید به تلفظ صحیح آن توجه کرد. "علی" به صورت "عالی" و "جوینی" به صورت "جوینی" تلفظ می‌شود.
نکات نحوی: این نام ممکن است در جملات به عنوان فاعل، مفعول یا سایر اجزای جمله مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال:
- "علی جوینی نویسنده‌ای مشهور است."
- "کتاب‌های علی جوینی در ادبیات فارسی شناخته شده‌اند."
استفاده از علامت‌های نگارشی: اگر بخواهید درباره‌ی "علی جوینی" توضیحات بیشتری دهید، می‌توانید از علامت‌های نگارشی مانند کاما، دونقطه و غیره به شکل مناسب استفاده کنید:
- "علی جوینی، شاعر و نویسنده‌ی مشهور ایرانی، آثار بسیاری دارد."

این نکات به حفظ قواعد نگارشی و وضوح متن کمک خواهند کرد.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول