judge ruknuddin khoi |

قاضی رکن الدین خوئی

معنی: قاضی رکن الدین خوئی . [ رُ نُدْ دی ن ِ خ ُ ] (اِخ ) از فقهای بزرگ شافعی قرن ششم و قاضی خوی و مردی مورخ و شاعر و ممدوح خاقانی بود، و در سالهای 549 و 550 هَ . ق . در تبریزبا خاقانی دیدار کرد و به سال 568 یک رباعی در مرثیه ٔ مادر سلطان ارسلان بن طغرل سلجوقی ، و شمس الدین ایلدگز مؤسس سلسله ٔ اتابکان آذربایجان سرود. کتاب مجمع ارباب الملک او از متون تاریخی فارسی است که تا سال 730 در دست بوده و حمداﷲ مستوفی از آن برخودار گردیده است . رجوع به نزهة القلوب چ بمبئی ص 153 و تاریخ گزیده چ پاریس ص 302 و چ لندن ص 8 و 472 و دیوان خاقانی چ عبدالرسولی ص 204 و کشف الظنون و مقاله ٔ مجله ٔ یغماسال یازدهم شماره ٔ اول فرودین 1337 صص 5 - 11 شود.

... ادامه

490 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 1893

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

انگلیسی

judge ruknuddin khoi

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول