متضرع

کلمه "متضرع" به معنای کسی است که به خاطر حالتی خاص، به طور خاص به درگاه خداوند دعا کرده و ابراز نیاز و التماس می‌کند. در نگارش این کلمه و استفاده از آن، چند نکته زیر را می‌توان در نظر گرفت:

1. نحوه نوشتن: کلمه "متضرع" به صورت صحیح به همین شکل نوشته می‌شود. در صورت استفاده در جملات، به دقت به املای آن توجه کنید.

2. نحوه تلفظ: برای تلفظ صحیح، این کلمه به صورت "motazare'" ادا می‌شود.

3. نحوه استفاده در جمله: این کلمه معمولاً به عنوان صفت استفاده می‌شود و می‌تواند در جملات مختلف به کار رود. مثلاً:

   • "او در لحظات سخت زندگی‌اش به درگاه خداوند متضرع بود."
   • "دعای متضرعانه‌ی او نتیجه داد."

4. نکات نگارشی:

   • از کلمات متضاد و هم‌معنی استفاده کنید تا مفهوم واضح‌تر شود. مثلاً، می‌توانید در کنار "متضرع"، کلماتی مانند "التماس‌کننده" یا "نیازمند" را به کار ببرید.
   • در نوشتار رسمی، سعی کنید جملاتتان کوتاه و مشخص باشند تا مفهوم به خوبی منتقل شود.
5. استفاده در متن‌های ادبی: این کلمه به دلیل بار معنایی خاصش، در شعر و نثر فارسی نیز بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند به تقویت احساسات شخصیت‌ها و موقعیت‌ها کمک کند.

با رعایت این نکات می‌توانید از کلمه "متضرع" به درستی و به طور موثر در نگارش‌های خود استفاده کنید.

1. در شب‌های بارانی، او به درگاه خداوند متضرع می‌شد و از او طلب رحمت می‌کرد.
2. متضرع به درگاه خدا، او اشک‌هایش را به شب هدیه داد تا شاید گناهانش بخشیده شوند.
3. گروهی از مردم متضرعانه در کنار مسجد جمع شدند تا از خداوند نصرت و یاری بخواهند.